ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Γ. ΡΑΜΜΟΥ

Φίλες και φίλοι, Μετά τις πρόσφατες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και σε ότι αφορά την υποψηφιότητά μου ως Περιφερειακός Σύμβουλος Νομού Φωκίδας, νιώθω την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας και να σας εκφράσω τις ειλικρινείς εγκάρδιες ευχαριστίες μου για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε. Ευχαριστώ και τιμώ όλες και όλους εσάς που από όλους τους πολιτικούς χώρους και χωρίς πολιτικές παρωπίδες, με τιμήσατε με την ψήφο σας και με τον ασυνήθιστο υψηλό αριθμό των 4.264 σταυρών με αναδείξατε πρώτο Περιφερειακό Σύμβουλο όχι μόνο στον συνδυασμό που συμμετείχα, αλλά και μεταξύ όλων των υποψηφίων, όλων των άλλων συνδυασμών με πολύ μεγάλες διαφορές. Ευχαριστώ όλες και όλους τους συμπολίτες οι οποίοι ανεξαρτήτως πολιτικών επιλογών και πολιτικών τοποθετήσεων προσήλθαν στις κάλπες να ασκήσουν το θεμελιώδες δημοκρατικό τους δικαίωμα. Ευχαριστώ τους συνυποψηφίους μου στον δικό μας συνδυασμό για το πνεύμα συνεργασίας και πολιτισμού που επικράτησε κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, καθώς και τους συνυποψήφιους της περιφέρειας των άλλων συνδυασμών για το ήπιο κλίμα διεξαγωγής του προεκλογικού αγώνα. Τέλος ευχαριστώ την οικογένειά μου για τη συνεχή και αγόγγυστη στήριξή μου. Ολόκληρη η Φωκίδα με ετίμησε. Το γεγονός αυτό το εκτιμώ ιδιαίτερα. Παρά όμως τη δική σας πλειοψηφική προτίμηση προς το πρόσωπό μου, παρά την πλειοψηφία που έλαβε ο συνδυασμός μας την πρώτη Κυριακή στο Νομό Φωκίδας, παρά την πλειοψηφία που έλαβε και τη δεύτερη Κυριακή επίσης στο Νομό Φωκίδας, ο ισχύων Καλλικρατικός εκλογικός νόμος δεν μου επιτρέπει να συμμετέχω στο συμβούλιο της Περιφέρειας (Απόφαση του Πρωτοδικείου Λαμίας στις 30 Νοεμβρίου 2010). Η πολιτεία λοιπόν νόμιμα μου αφαίρεσε τη δύναμη που εσείς μου δώσατε με την ψήφο σας, αυτό όμως που δεν μπορεί να μου αφαιρέσει είναι η εκτίμηση μου και η αγάπη μου προς εσάς, αλλά και η θέληση και το ενδιαφέρον μου να συμβάλω στα κοινά του τόπου που γεννήθηκα και διαμένω, τη Φωκίδα. Η εμπιστοσύνη λοιπόν που μου δείξατε με καθιστά περισσότερο υπεύθυνο και δεν μου επιτρέπει να εφησυχάσω. Αντίθετα με προτρέπει να παρακολουθώ τις εξελίξεις, να είμαι σε εγρήγορση και να μην εγκαταλείψω τον αγώνα που αρχίσαμε μαζί. Είμαι κοντά σας και μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στη διεύθυνση, τηλέφωνα και e-mail που αναγράφονται. Με την ευκαιρία της παρούσας μου επιστολής επιθυμώ να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια προς την Αντιπεριφερειάρχη Φωκίδας και τους τέσσερις Περιφερειακούς Συμβούλους, τους δύο νέους Δημάρχους και τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού Φωκίδας και να τους ευχηθώ καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο τους. Ενόψει δε των επερχόμενων εορτών επιτρέψτε μου να ευχηθώ σε όλες και όλους σας Χρόνια Πολλά και το 2011 να μας χαρίσει κυρίως Υγεία και Δύναμη, στις δε Πολιτικές μας ηγεσίες να χαρίσει Φώτιση και Αποτελεσματικότητα, ώστε να μας εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση. Με τιμή Ιώαννης Γ. Ράμμος Αντιπτέραρχος Ιπτάμενος ε.α. Επίτιμος Υπαρχηγός Τακτικής Αεροπορίας Τέως Υποψήφιος Περιφ. Σύμβουλος Νομού Φωκίδας Αγιος Γεώργιος Άμφισσας/ ΤΚ 33100 Κιν. 6945 156673 / 6983 523614 Τηλ. 22650 72443 e-mail: jgrammos@yahoo.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .

 

Επιχειρησιακό πρόγραμμα ΕΛΛ.Α.Δ.Α, για τους Δήμους

Posted by efpalio στο 04/12/2010

Ξεκινά το επιχειρησιακό πρόγραμμα ΕΛΛ.Α.Δ.Α

( ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ).


******ΚΑΛΗ  ΑΡΧΗ,   ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ ************


Το Υπ.Εσωτερικών, ξεκινά το επιχειρησιακό αυτό πρόγραμμα, με χρηματοδότηση 4 δισ € , για Αναπτυξιακά έργα σε όλους του Δήμους !
Κάθε Δήμος θα επιλέξει τα έργα και τις ενέργειες που ανταποκρίνονται στις ανάγκες  και ιδιαιτερότητες της περιοχής του.
Ολοκήρωση υποδομών, προστασία περιβάλλοντος (ανεξέλεγκτοι χώροι απόθεσης απορριμάτων), εξασφάλιση Κοινωνικής συνοχής, υποστήριξη οδικού δικτύου  (βλέπε ΔΩΡΙΔΑ), ενίσχυση συνεργασιών των Δήμων και της επιχειρηματικότητας, κλπ   !
Κάθε Δήμος θα διαλέξει αναλόγως των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής του, τα έργα που πρέπει να εκτελέσει και θα κατανεμηθούν οι αναλογούσες πιστώσεις από το Υπ.Εσωτερικών ( 4 δις € ).
Ο νέος Δήμο ςΔωρίδας, έχει πάμπολες ανάγκες, θα πρέπει να δωθούν προτεραιότητες με τον ανάλογο προγραμματισμό.
Σημειώνεται παράλληλα, ότι οι Δήμοι θα πρέπει να ιεραρχήσουν τα προβλήματα και να κάνουν μέχρι και περικοπές δαπανών για να ανταπεξέλθουν στις ενισχυμένες αρμοδιότητες που έχουν .

Δεν πρέπει να χαθεί   “ούτε ένα ΕΥΡΩ “,   ούτε ένα λεπτό   !

 

Καπεντζώνη  “μπορείς”,   προχώρα τώρα  !

* Θανάσης Παπαχαρ.
.

Δημοσιεύθηκε στο http://efpalio.wordpress.com/ /

.

ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ......

 


Πέρασαν , λες , σαν το νερό , σχεδόν πενήντα χρόνια ,
τότε που ξεκινάγαμε , αμούστακα.. παιδιά.
στα τέσσερα , του ορίζοντα , σημεία , σαν χελιδόνια
σκορπίζοντας , με όνειρα , κι' ελπίδες στην καρδιά .
                     *                  *
Σαν τις σταγόνες της βροχής , που τις σκορπάει ο αγέρας
σκορπίσαμε ολόγυρα , σε τόπους μακρινούς ,
στον κόρφο ένα φυλαχτό , κι'η ευχούλα μιας ..μητέρας ,
π' άναβε λαδοκάντηλα , σ'άγιους εσπερινούς .
                     *                  *
Χρόνια σκληρά , ολόπικρα , μα και πολυαγιασμένα ,
ζήσανε μικροφαμελιές , ανάστησαν.. παιδιά ,
παντρέψαν ορφαναδερφές , πρόσωπα αγαπημένα ,
μα μείναν πάντα ζωντανές οι πίκρες στην καρδιά .
                     *                   *
Τώρα , με γκρίζα τα μαλλιά , την ξενητειά στα μάτια ,
μα την ελπίδα , πάντοτε , φλογάτη στην καρδιά ,
Πατρίδα εδώ , Πατρίδα εκεί , γίνατε δυό. κομμάτια ,
πουλάκια του καλοκαιριού , γυρνάτε στα παλιά. Κ.-

     Αθήνα 11.2.08
" Τραγουδώντας στη Ζωή " 





  Κώστας Ευθ . Καψάλης

        Λιδορίκι

        Ο  ΘΕΙΟΣ  ΑΠ' ΤΗΝ " ΑΜΕΡΙΚΑ "..







         ΓΙΑ ΜΙΑ..ΧΟΥΦΤΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ  !!!
 



   Πολλές , πάρα πολλές ιστορίες , έχουμε ακούσει γιά τις..Ελληνοαμερικανικές..σχέσεις , γιά τους μετανάστες μας , γιά τη ζωή τους , ειδικά τα παλιότερα χρόνια , στην Αμέρικα , και όλοι  σχεδόν , είχαμε κάποιο συγγενή στην Αμερική .
   Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως στα δύσκολα κατοχικά αλλά μετακατοχικά χρόνια , πολλά , πάρα πολλά πρόσφεραν τα ξενητεμένα μας αδέρφια , στις εδώ οικογένειές τους , αλλά και στην πατρίδα μας γενικότερα ..
   Ποιός μπορεί να ξεχάσει τα ..Αμερικάνικα δέματα , με τα ..μεταχειρισμένα έστω , αμερικάνικα ..παρδαλά ρούχα , τα καρώ..πολύχρωμα μπουφάν , τζάκετς και..πουκάμισα , κι' ένα σωρό άλλα χρήσιμα πράγματα , που έστελναν οι συγγενείς μας , χώρια και τα.τσέκια , με τα ντόλλαρς , που την εποχή εκείνη ήταν..χρυσάφι ..πραγματικό ..
  Θυμάμαι , μικρό παιδί τότε , τη σχωρεμένη τη μάνα μου , που όταν λάβαινε γράμμα απ' την Αμερική , είχε τρία αδέρφια εκεί , που δεν τα γνώρισε , δυστυχώς , ποτέ , έφυγαν , μαζί με τον παππού μου , γιά την Αμερική ,πριν γεννηθεί η μάνα μου , και δεν ξανάρθαν ποτέ.κι' όταν η καϋμένη έπαιρνε το γράμμα , απ' το μπάρμπα Χρήστο τον Κάρλο , συνήθως , έκλαιγε ώρες..μέρες , ασταμάτητα.
   Και κείνος , ο καϋμένος , με τα ..μεσοβέζικα Ελληνικά του , σου 'δινε την εντύπωση πως..σπάραζε απ' τον πόνο και τη νοσταλγία , κι' όλο και κάτι μας έστελνε , δεν ήταν πλούσιος , σε..χρήμα , αλλά απ' όσα μας έλεγαν χωριανοί μας του Σικάγου , ήταν απέραντο ..περιβόλι αγάπης και ανθρωπιάς ..όλοι το 'χαν να το λένε ..
  Ο μπάρμα Χρήστος , ασχολιόταν , μάλλον , με..επισκευές ραδιοφώνων , η κάτι τέτοιο , αλλά και κάποια περίοδο δούλευε στις επιχειρήσεις του Χρήστου Πέτρου , του Σ'νικοχρήστου , που ήταν και ξάδερφός του , σε ένα δέμα του λοιπόν , μας είχε μέσα και ένα πολύ όμορφο ρολόϊ ξυπνητήρι  BIG BEN , είχε γκρί σκούρο χρώμα και δείχτες με..φώσφορο , που πρασίνιζαν λίγο μέσα στο σκοτάδι , τρέλα..πραγματική.πανέμορφο..
   Το είχα..καπαρώσει εγώ , το ρολόϊ , βέβαια το χρησιμοποιούσε η μάνα μου γιά να ξυπνάει , νύχτα , γιά να πάει στο μαγαζί , αλλά εγώ το είχα στην καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι μου , γιά να ξυπνάω νωρίς να διαβάζω , όταν είχαμε διαγωνισμούς η εξετάσεις.τον πρώτο δε καιρό , ξενύχταγα παρακολουθώντας τους φωτισμένους δείχτες , και ιδιαίτερα το..λεπτοδείχτη , που έκανε εκείνα τα..μικρά - μικρά πηδηματάκια..
   Δυστυχώς μπάρμπα Χρήστος έφυγε απ' τη ζωή , χωρίς ν' αξιωθεί να έρθει στην πατρίδα , να τον γνωρίσουμε και να μας γνωρίσει , και περισσότερο η μάνα μου , που τόχε καϋμό , τρία αδέρφια της στην Αμερική , έφυγαν απ' τη ζωή χωρίς να τα γνωρίσει.
  Όλοι σχεδόν είχαμε κάποιο ..μπάρμπα στην Αμερική , και κάποιοι είχαν και αδέρφια , η και γονείς , και βλέπαμε τη χαρά τους όταν έρχονταν καμιά φορά , χώρια που ..βλέπαμε και τα..χρωματιστά ρούχα , και ζηλεύαμε , λίγο το 'χεις να φοράς Αμερικάνικα ρούχα ;..παρδαλά ;
  Έκτός όμως απ' τα αδέρφια της μάνας μου , είχαμε στην Αμερική , και τα ξαδέρφια μου τα Καψαλάκια , τον Γιάννη και τον Κώστα και την Κατίνα , τα παιδιά του μπάρμπα μου του Σπύρου , αδερφού του πατέρα μου , που πήγαν βέβαια πολύ αργότερα στη Αμερική , είχαμε ακόμα και ένα άλλο συγγενή μας τον θείο Παναγιώτη ,Πητ  Κάρλος , αδερφό του παππού μου , με τον οποίο είχαμε πολύ..αραιά επικοινωνία , καμιά κάρτα , Χριστούγεννα - Πάσχα  , κάτι τέτοιο.
   Ώσπου κάποια μέρα πήραμε ένα γράμμα , Αμερικάνικο , απ' τον μπάρμπα Παναγιώτη , που μας έγραφε πως έρχεται , επί τέλους , στην Ελλάδα , να μας δει , και να γνωριστούμε..
   Μεγάλος , πολύ μεγάλος στα χρόνια ο μπάρμπας , η μάλλον ο ..παππούς μου , με παιδιά και εγγόνια μεγάλα , θα ερχόταν με τη γυναίκα του , την θειά Αγγελική , αν δεν κάνω λάθος , και θα έμεναν κάποιες μέρες μαζί μας στο χωριό , στο Λιδορίκι , και μετά θα πήγαιναν και στο χωριό της γιαγιάς , κάπου στην Πελοπόννησο ..
   Βέβαια κανένας μας δεν τον γνώριζε , αλλά η συγκίνηση που θα γνωρίζαμε τον αδερφό του παππού μου , ήταν μεγάλη , αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι εγώ δεν γνώρισα ούτε παππούδες ούτε ..γιαγιάδες , και το είχα..μεγάλο παράπονο.
   Και έφτασε η μεγάλη μέρα , που θα ερχόταν ο παππούς , με τη συγκοινωνία φυσικά , που τότε ήταν λιγάκι ..ταλαιπωρική , αφού το ταξείδι Αθήνα - Λιδορίκι , ήταν μιά..ημερήσια ..εκδρομή.θυμάμαι , φεύγαμε απ΄το χωριό το πρωί και φταναμε στην Αθήνα , απ' τον παλιό πάντα δρόμο.βραδάκι , τόοοοσο..γρήγορα ..
   ΄Εφτασε λοιπόν η μέρα , και την συνηθισμένη ώρα , που ερχόταν η.Αθήνα , έτσι λέγαμε τότε , εμείς όλοι παραταγμένοι , ο πατέρας μου βέβαια δεν ζούσε , μπροστά στο μαγαζί μας , στο Αλωνάκι , όπου ήταν και το πρακτορείο των λεωφορείων , καλοκαίρι ήταν το λεωφορείο γεμάτο , αλλά μέσα στον κόσμο ξεχωρίσαμε τρεις..Αμερικάνους !!!
   Δυό άντρες και μιά γυναίκα , ε..υποθέσαμε πως οι δυό τουλάχιστον ήταν οι..δικοί μας , και δεν πέσαμε έξω , ον παππούς κι' η γιαγιά ήταν μικρόσωμοι , ενώ ο άλλος ο κύριος ήταν λεπτός κια ψηλός , αλλά έδειχναν πως ήταν φίλοι και όταν πλησιάσαμε και ρώτησε η μάνα μου , είχαμε ..έκρηξη δακρύων και ..συγκίνησης , και δικαιολογημένα.
  Μπήκαμε στο μαγαζί , τους κεράσαμε αναψυκτικά ..Καβούνη , Αμφίσσης , ελαφρώς ..δροσερά , από ψυγείο..πάγου , καταλαβαίνετε , και αρχίσαμε να τα λέμε..
   Ο μπάρμπα Παναγιώτης , σε μιά στιγμή , είπε στη μάνα μου , αν'ψιά να σου πω..κάτι ιδιαιτέρως ; Σηκώθηκαν και μπήκαν μέσα στο ετργαστήριο , που φκιάχναμε τα γλυκά , κάτι είπαν καιγύρισαν αμέσως με φανερή τη χαρά και την ικανοποίηση , γυρνώντα ο μπάρμπας μου είπε στο φίλο του , ο..κευ , μπόυ , θα μείνουμε εδώ απόψε και αυριο..μεθαύριο φεύγεις γιά το χωριό , και μας σύστησε το φίλο τους , που ήταν κι' αυτός χρόνια στην Αμερική , δεν είχε οικογάνεια , και όπως μας είπε μετά , με απέραντη χαρά , θα έμενε πιά μόνιμα στην Ελλάδα , στο χωριό του , κοντά στο Λιδορίκι , όνομα και μη..χωριό , στα ανίψια του , στα παιδιά της αδερφής του , που τον περίμεναν.
   Πήγαμε στο σπίτι , τακτοποιήθηκαν , τακτοποίησαν τα πράγματά τους , και νωρίς - νωρίς το βράδυ , κάτσαμε στη βεράντα , στη δροσιά , φάγαμε και οι μεγάλοι τα λέγανε , και φυσικά η μάνα μου είχε πολλά να πει με τον  μπάρμπα μας , που πρωτη φορά τον βλέπαμε..μεγάλη η χαρά όλων , που βρίσκονταν στην πατρίδα , ο δε φίλος , έπλεε σε πελάγη ευτυχίας , που επί τέλους ερχόταν στην πατρίδα , αλλά κυρίως που θα έμενε πιά γιά πάντα εδώ , στο χωριό του , μαζί με τους αγαπημένους του συγγενείς .
  Εδώ όμως θα πρέπει να σας πω , πως ούτε ο μπάρμπας μας ήταν ..πλούσιος , αλλά απ' ότι φαινόταν ,ούτε και ο φίλος του , αυτό φαινόταν ολοκάθαρα.
   Όλο το βράδυ , οι φίλοι τα λέγανε , και ο μπάρμπας μου ..μακάριζε το φίλο του που επί τέλους πραγματοποιεί το όνειρό του , να μείνει το υπόλοιπο της ζωής του στο χωριό του , και κείνος..κρυφοκαμάρωνε με ολοφάνερη χαρά..
   Ξέχασα να σας πω πως μοιράστηκε και η ..Αμερικάνικη ..βοήθεια , τσίχλες , και κάτι άλλα πραγματάκια , και απ' ότι ειπώθηκε την άλλη μέρα το απόγευμα ο φίλος θα αναχωρούσε με το αυτοκίνητο της..γραμμής , ημι..φορτηγο..λεωφορείο παρακαλώ , γιά το χωριό του..δεν δεχόταν να μείνει κι' άλλη μιά μέρα , παρ'οτι κι'ο μπάρμπας και η μάνα μου επέμεναν , βιαζόταν να πάει στο..χωριό του , ανυπομονούσε ο άνθρωπος.
   Έτσι λοιπόν και έγινε , την άλλη μέρα το μεσημέρι ο φίλος μας δακρυσμένος που θ' αποχωριζόταν τους φίλους του , αλλά γεμάτος χαρά έφυγε γιά το χωριό του.
   Εμείς , λέγαμε ..λέγαμε , η μάνα μου ρωτούσε συνέχεια γιά τ' αδέρφια της , τα δυό ζούσαν ακόμα τότε , είδαμε φωτογραφίες απ' την οικογένεια του μπάρμπα , μας είπε και παλιές ιστορίες με τον παππού μου , τον αδερφό του και πέρασε η βραδιά.
   Την άλλη μέρα .όμως , σαν ξημέρωσε μας περίμενε η μεγάλη.έκπληξη .
   Με το..λεωφορειο..φορτηγό , εμφανίσθηκε ο φίλος , που χθες είχε φύγει γιά το χωριό του , η μάνα μου όταν τον είδε..τα 'χασε..εκείνος ήταν φανερά εκνευρισμένος , αλαφιασμένος θα λέγαμε , και έλεγε στη μάνα μου να τον πάει στον Πητ , τι νακάνει και η μάνα μου , παρότι ήταν πολύ πρωί , τον πήγε στο σπίτι και ξύπνησε τους δικούς μας ..
   Εκείνοι βέβαια με τη σειρά τους ,τα ' χασαν , βλέποντας φάντη μπαστούνι μπροστά τους , πρωί-πρωί , το φίλο τους , κάτι είπαν βιαστικά , και κλείστηκαν στο δωμάτιό τους , ενώ εμείς , δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τίποτα , μαύρα ..σκοτάδια ..τα είχαμε και μεις..χαμένα..
   Πήγαμε , με τη μάνα μου στο μαγαζί , αλλά μας έτρωγε η..έγνοια , και η ..περιέργεια βεβαίως..βεβαίως , γιά το τι συμβαίνει , γιατί ήταν ολοφάνερο πως κάτι συνέβαινε , κάτι δεν πήγαινε καλά.και περιμένα με το βράδυ να καθαρίσει το .τοπίο , γιατί τότε θα είχαμε χρόνο γιά κουβέντα και ενημέρωση , εγώ βέβαια , περίεργος , πεταγόμουνα που και που στο σπίτι μήπως και πάρω..χαμπάρι τι γίνεται , αλλά εκεί γίνονταν ..συζητήσεις..κεκλεισμένων των ..θυρών , απογοήτευση μεγάλη γιά μένα.
   Περιμέναμε λοιπόν να έρθει το βράδυ , να κλείσουμε το μαγαζί , γιά να μάθουμε τα νέα.
   Έτσι και έγινε , το βράδυ μαζευτήκαμε , να φάμε , και φυσικά να δούμε και τι γίνεται , εκεί είδαμε τον καϋμένο τον γεράκο φίλο , να είναι σε απερίγραπτη κατάσταση , ράκος κυριολεκτικά , απογοητευμένος αλλά και..εξοργισμένος μαζί , και το μόνο που επεναλάμβανε συνέχεις ήταν : Να ..φύγω , να φύγω Πητ , τώρα αμέσως δεν κάθομαι ούτε λεπτό , με.γδύσανε..με γδύσανε , να φύγω.
   Ο μπάρμπας μας , προσπαθούσε να τον ηρεμήσει , να τον ..καλμάρει , λέγοντάς του πολλά και ..διάφορα , αλλά εκείνος , ανένδοτος , να..φύγω , να γυρίσω πίσω , τέλος πάντων κάτσαμε να φάμε , μαύρο ..φαί  βέβαια , γιάτί ο έρμος ο φίλος μας ήταν χάλια , τυον είχε πιάσει υστερία , αλλά κουτσα΄στραβά μας έδωσε και μας , γιατί στους φίλους του τα είχε πει , να καταλάβουμε τι ακριβώς είχε ..συμβεί και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας..τρελά πράγματα , ανήκουστα.
   Φτάνοντας λοιπόν ο φίλος μας στο χωριό του , κατασυγκινημένος , κλαίγοντα διαρκώς , αφου είχε πολλές δεκαετίες να δει το χωριό του και το πατρικό του σπίτι , έπεσε απ' τα ..σύννεφα , αφού σε λίγο κατέφθασε το..συγκενολόϊ του , καιν άρχισε τις ..επιθέσεις στις έρμες τις  βαλίτσες του , που δεν είχαν και τίποτα το..σοβαρό μέσα , κάτι που ..ενόχλησε , φαίνεται , τους ..επιδρομείς , που περίμεναν , φαίνεται , να βρουν θησαυρό και αντ΄αυτού βρήκαν.άνθρακες.
  Από κει και πέρα αρχίζει η τραγωδία , του καϋμένου του ..θείου απ' την Αμέρικα , και αν αγαπημένοι μου φίλοι , ίσχυαν , στο.ελάχιστο , τα όσα μας διηγήθηκε ο ταλαίπωρος , φίλος μας , θα πρέπει να έζησε ..τραγικές στιγμές , τόσο που αναθεμάτιζε συνέχεια την ώρα και τη στιγμή , που αποφάσισε  να 'ρθει πίσω στην πατρίδα , γιατί πρέπει να τονίσουμε εδώ , πως οι..ντόπιοι , εδώ στο..Ελλάντα , δεν κατάλαβαν ποτέ πως όλοι οι..Αμερικάνοι , δεν είναι.πλούσιοι.
  Βέβαια μέχρι να ξημερώσει , και να μπορέσει να φύγει , ο φίλος μας πέρασε τα χίλια μύρια ..βάσανα , και απ'ότι με καϋμό μας έλεγε , δεν του άφησαν ΤΙΠΟΤΑ , απολύτως , γι' αυτό και ..παραμιλούσε συνέχεια , λέοντας ..ΝΑ  ..ΦΥΓΩ.ΝΑ  ΦΥΓΩ.
   Και έφυγε , ο καϋμένος , με όση λαχτάρα ερχόταν  , με τόση πίκρα ..βιασύνη και..αηδία , έφυγε , αυτός που σαν τελευταία του και μεγάλη επιθυμία ήταν να ζήσει , όσο ζήσει και να ταφεί εκεί στο χωριό του , μαζί με τους γονιούς και τ'αδέρφια του , και τι φταίει ο καψερός που δεν τα κατάφερε εκεί στην .Αμέρικα να πλουτίσει ; Μεροδούλι μεροφάϊ , όλη του τη ζωή , βλέπεις δεν τον βοήθησε και η μοίρα του να πλουτίσει.γιατί τότε τα πράγματα θα 'ταν αλλοιώτικα.. Κ.-


ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Τούτη η αποψινή εκ..βαθέων ανάμνηση , είναι πέρα γιά πέρα αληθινή , και μάλιστα δοσμένη , με μεγάλη..φραστική..επιείκια , με μεγάλη ..μετριοπάθεια , και δεν σας κρύβω , πως είναι η πρώτη και μοναδική φορά που ..τράβηξα αυτό το ..αγκάθι , που ήταν καρφωμένο στην ψυχή μου πολλές- πολλες δεκαετίες , η πρώτη φορά που την κοιτάω αυτή την ανάμνηση .κατάμουτρα , γιατί ; μα γιατί ..έννοιωθα ..ντροπή , σαν άνθρωπος , με πόνεσε , και πολύ μάλιστα , τότε , μα κι' απόψε , που το.ξανασγάρλησα έννοιωσα πάλι τον ίδιο πόνο , λες και με κοιτούσαν ..διαρκώς τα μάτια εκείνου του καϋμένου του γεράκου του Αμερικάνου , που δεν βρήκε πατρίδα ούτε να.ταφεί.λείπαν , βλέπεις τα ρημάδια τα..ντόλλαρς.

  Κώστας  Ευθ. Καψάλης



   Λιδορίκι

Δελτίο Τύπου, Δημοτικής Παράταξης “Δωρίδα για όλους”

Δελτίο Τύπου

Ούτε μια μέρα χαμένη για τη Δωρίδα

Λιγότερο από ένας μήνας απομένει για να αναλάβει και επίσημα τα καθήκοντά του ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Δωρίδας Γιώργος Καπεντζώνης και έχει ήδη ξεκινήσει, μαζί με την δημοτική του ομάδα, αγώνα δρόμου προκειμένου η νέα εποχή για τη Δωρίδα να ξεκινήσει με τις καλύτερες βάσεις.
Ο Καλλικράτης επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης ενός Δήμου και προκειμένου να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος έχουν ξεκινήσει από την επομένη των εκλογών οι επαφές, οι συναντήσεις, οι παρεμβάσεις αλλά και η μελέτη επί του νέου σχεδίου διοίκησης.

Για αυτό το σκοπό, ο κ. Καπεντζώνης θα βρεθεί την Τρίτη 7 και Τετάρτη 8 του Δεκέμβρη στη Λάρισα, προκειμένου να παρακολουθήσει την προπαρασκευαστική διημερίδα για τον Καλλικράτη με τίτλο: «Τα αναγκαία βήματα για την επιτυχή μετάβαση στον Καλλικράτη».
Διοργανωτές της διημερίδας το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας και το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι πληροφορίες που θα αντληθούν εκεί αναμένεται να αποτελέσουν χρήσιμο εφόδιο για το νέο δήμαρχο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.
Παράλληλα, αναμένεται να συνεχιστεί ο κύκλος επαφών με τους απερχόμενους δημάρχους των παλιών Δήμων, που ξεκίνησε αυτή την εβδομάδα με τον δήμαρχο Λιδορικίου κ. Γιώργο Κoυλούλα. Συγκεκριμένα, ο κ. Καπεντζώνης είχε συνάντηση εργασίας μαζί του, προκειμένου να ενημερωθεί για τα ανοικτά θέματα του Δήμου αλλά και να ρυθμίσουν από κοινού τα τυπικά ζητήματα της μετάβασης στη νέα εποχή καθώς το Λιδορίκι, ως έδρα του Δήμου, θα φιλοξενήσει το δημαρχείο και τις επιτελικές υπηρεσίες. 
Τις επόμενες ημέρες, ο κ. Καπεντζώνης θα συναντηθεί και με τους δημάρχους Ευπαλίου, Βαρδουσίων και Τολοφώνος, προκειμένου να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υφιστάμενης κατάστασης.
Εποικοδομητική υπήρξε και η συνάντηση που είχε με την κα. Αθανασία Ψάλτη,  προϊσταμένη της αρχαιολογικής υπηρεσίας Δελφών. Στην ατζέντα της συζήτησης βρέθηκαν τα προβλήματα που έχουν προκύψει στον οδικό άξονα Άμφισσα- Λιδορίκι λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων, αλλά και το θέμα της αρχαιολογικής συλλογής Λιδορικίου. Στη συνάντηση, που έγινε σε πολύ καλό κλίμα, παραβρέθηκε και η βουλευτής του νομού κα. Αφροδίτη Παπαθανάση.
Επίσης, ο κ. Καπεντζώνης, είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί για τις αναπτυξιακές ευκαιρίες που δίνονται μέσω της Αναπτυξιακής Φωκικής ΑΕ -μέτοχος της οποίας είναι και ο Δήμος Δωρίδας- λαμβάνοντας μέρος στην πρόσφατη γενική της συνέλευση. 

Ο κύκλος των επαφών με τους θεσμικούς φορείς της περιοχής θα συνεχιστεί, προκειμένου η νέα δημοτική αρχή από την πρώτη μέρα που θα αναλάβει καθήκοντα να ξεκινήσει την ουσιαστική παραγωγή έργου με πρώτο στόχο την σωστή οργάνωση και εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών.

Γραφείο Τύπου

Δημοτικής Παράταξης

“Δωρίδα για όλους”


.

Ημερίδα για πρόγραμμα ¨Καλλικράτης¨

Στο Δήμο Δωρίδας , Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

Ημερίδα για βασικά θέματα που αφορούν τον «Καλλικράτη» θα πραγματοποιηθεί στο Δήμο Δωρίδας , που διοργανώνεται από τον Όμιλο Προετοιμασίας Στελεχών Αυτοδιοίκησης ( ΟΠΣΑ ) και την Δημοτική παράταξη ΔΩΡΙΔΑ για ΟΛΟΥΣ.

Στη διάρκεια της Ημερίδας θα αναπτυχθούν τρείς εισηγήσεις:

1. Σύστημα Διακυβέρνησης του Δήμου – Τομείς Άσκησης Πολιτικής και ο Ρόλος του Δημοτικού Συμβουλίου
Εισηγητής: Παύλος Καμάρας,
Πρόεδρος Συλλόγου Δημάρχων Αττικής, Πολιτικός Μηχανικός, Συγκοινωνιολόγος, π. Δήμαρχος Πεύκης

2. Δημόσιες Πολιτικές σε Τοπικό Επίπεδο - Επιτροπές και Συμβούλια του Δήμου,
Εισηγητής: Θεόδωρος Γεωργάκης,
Πρόεδρος του Ο.Π.Σ.Α, Δικηγόρος, π. Δήμαρχος Ηλιούπολης

3. Επιχειρησιακός Σχεδιασμός – Οικονομική Οργάνωση του Δήμου
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος,
Μέλος Δ.Σ του Ο.Π.Σ.Α, Διευθυντής Οικονομικών Σιβιτανιδείου Σχολής, Οικονομολόγος

Συντονιστής της ημερίδας θα είναι ο Γιώργος Καπεντζώνης, πρόσφατα εκλεγμένος Δήμαρχος Δωρίδος
Μετά την ολοκλήρωση των εισηγήσεων θα ακολουθήσει συζήτηση.

Στην ημερίδα θα προσκληθούν να παρακολουθήσουν όλοι οι εκλεγμένοι δημοτικοί και τοπικοί σύμβουλοι του Δήμου Δωρίδας και των τριών συνδυασμών που έλαβαν μέρος στις τελευταίες δημοτικές εκλογές και θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου ώρα 10 π.μ έως 1 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων ΦΛΟΓΕΣ στη Μανάγουλη Δωρίδας .

Αναρτήθηκε από DORIDA news / http://dorida.blogspot.com /

-

Γάμοι μιας άλλης εποχής (μέχρι και την δεκαετία του 1960)

                            (γάμος Κακαβά )

Με αφορμή τις φωτογραφίες που μας έφερε ο Δημήτρης ο Κακαβάς για το αρχείο του Συλλόγου, ενδιαφέρθηκα να μάθω κάποια πράγματα για το μυστήριο του γάμου και την διαδικασία τέλεσής του στο χωριό μας κατά τις δεκαετίες 1950-1960 ή και νωρίτερα. Πηγή των όσων γράφω είναι τα πεθερικά μου.

Οι γάμοι κυρίως γίνονταν από προξενιό το οποίο αναλάμβαναν οι συγγενείς του γαμπρού που έπρεπε να βολιδοσκοπήσουν την κατάσταση πριν αποφασίσουν να στείλουν το προξενιό στην νύφη. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλές νύφες του χωριού είναι από γειτονικά χωριά όπως τα Μαραζιά ή η Μακρυνή.

Κατά την διάρκεια του αρραβώνα το ζευγάρι έμενε ο καθένας στο σπίτι του και οι επαφές περιορίζονταν μόνο στις τυχόν επισκέψεις του γαμπρού στο σπίτι της νύφης. Η και σε κλεφτά μυστικά ραντεβού.

Την Τετάρτη το βράδυ πριν τον γάμο «έπιαναν τα προζύμια». Έβαζαν δηλαδή στην μέση του κεντρικού δωματίου του σπιτιού ένα σκαφίδι και δίπλα ένα τσουβάλι με αλεύρι και μία σήτα. Ο καθένας κοσκίνιζε λίγο αλεύρι μέσα στο σκαφίδι έριχνε και κέρματα και ευχόταν στο ζευγάρι. Από το αλεύρι αυτό γίνονταν οι «πρεβέδες» , τα ψωμιά του γάμου.

Την Παρασκευή γίνονταν τα προικιά της νύφης όπου ιδιαίτερη σημασία έδιναν στο μπαούλο με τα «ασπρικά» , τα εσώρουχα της νύφης. Εκεί κατά τα έθιμο όποιος από την οικογένεια του γαμπρού πήγαινε να πάρει το μπαούλο, έπρεπε και να πληρώσει και μάλιστα γίνονταν και ένα μικρό παζάρι. Μέσα στις υποχρεώσεις της νύφης ήταν και κάποια λευκά είδη για την οικογένεια του γαμπρού, ασπρόρουχα , κάλτσες, σεντόνια. Τα προικιά τα έπαιρναν την Παρασκευή ή ακόμη και ανήμερα του γάμου. Το Σάββατο το βράδυ η κάθε οικογένεια γλεντούσε στο σπίτι της με τους συγγενείς της.

Ο γάμος γινόταν πάντα Κυριακή πρωί. Ο γαμπρός με την συνοδεία των συγχωριανών του πήγαιναν στο χωριό της νύφης για να τελεστεί το μυστήριο. Ο γαμπρός και η συνοδεία του ήταν επάνω σε άλογα που ήταν σκεπασμένα με ολόλευκα σεντόνια και στα χαλινάρια τους ήταν δεμένα λευκά μαντίλια. Έτσι κατευθύνονταν προς το χωρίο της νύφης. Όσο περισσότερα άλογα συμμετείχαν στην πομπή του γάμου τόσο μεγαλύτερο κύρος προσέδιδαν στον γάμο. Κάποιος από την συνοδεία του γαμπρού, που τον ονόμαζαν «συγχαρικιάρη» πήγαινε στο σπίτι της νύφης και έπαιρνε ως δώρο ένα μαξιλάρι που το πέταγε η νύφη βγαίνοντας από το πατρικό της σηματοδοτώντας το ότι έφευγε από τους γονείς της και πήγαινε στο νέο της σπιτικό.

Τα γλυκά και οι μπομπονιέρες ήταν προετοιμασία της νύφης και εννοείται πως όλα ήταν χειροποίητα. Αμέσως μετά το μυστήριο ακολουθούσε χορός έξω από το προαύλιο της εκκλησίας και μετά φαγητό στο σπίτι της νύφης. Το απόγευμα γινόταν η επιστροφή στο χωριό και μάλιστα η νύφη ήταν πάντα επάνω σε λευκό άλογο του οποίου το χαλινάρι το κρατούσε κάποιος πεζός κατά την διάρκεια όλης της διαδρομής.

Μπαίνοντας η νύφη στο σπίτι του συζύγου της την περίμενε ένα μικρό αγόρι στο οποίο περνούσε γύρω από το λαιμό του μια κουλούρα, ένδειξη γονιμότητας και αντανακλούσε βέβαια και την αντίληψη της εποχής το πρώτο παιδί να είναι αγόρι. Στην πόρτα του σπιτιού η μητέρα του γαμπρού μέλωνε το νεόνυμφο ζευγάρι και έδινε στην νύφη να πετάξει τέσσερα μήλα προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Στα μήλα είχαν μπήξει κέρματα που συμβόλιζαν την γονιμότητα και την ευδαιμονία. Το γλέντι συνεχιζόταν όλο το βράδυ μέχρι το πρωί. Τα δώρα ήταν είτε κάποια χρηστικά αντικείμενα ή ακόμη παλιότερα συνέβαλαν οι χωριανοί για το φαγητό και το κρασί της γιορτής.

Την επόμενη του γάμου πολλά ζευγάρια συνήθιζαν να πηγαίνουν στο Αίγιο ή την Ναύπακτο για να βγάλουν την νυφική τους φωτογραφία.

Ο τελευταίος παραδοσιακός γάμος που έγινε στο χωριό, τουλάχιστον με την συνοδεία αλόγων , που ήταν περίπου 60, ήταν του Ευθυμίου και την Αικατερίνης Κούτρα το 1968 μιας και μετά άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα αυτοκίνητα.

09 Σεπτεμβρίου 1962 Ο γάμος του Δημητρίου και της Βασιλικής Κακαβά. Στην φωτογραφία διακρίνεται το ζευγάρι στην επιστροφή από το Δαφνοχώρι, οπου έγινε ο γάμος, προς το Βελενίκο με τα άλογα.Διακρίνεται μπροστά ο μικρός Ευθύμιος Γκαμέρας (Μαυράκος) (Αρχείο Δημητρίου Κακαβά, αγροφύλακας).

ΕΛΑΙΑ ΔΩΡΙΔΑΣ - Γιώργος Κούτρας.