Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ
* Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ. Είναι το blog έκφρασης όλων των Δωριέων.Γράφουν Σύλλογοι & Συμπατριώτες μας, από τα 55 χωριά της Δωρίδας.

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Ο Κατσούδας πήρε την έδρα του Φλέγκα


 

Του Παύλου Δωριάδη ( DORIDA news )























Στο τυπικό γράμμα του Νόμου στάθηκαν οι δικαστές του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, ακυρώνοντας την εκλογή του Δημοτικού Συμβούλου Δωρίδας Γιάννη Φλέγκα μετά από ένσταση που είχε κάνει ο συνυποψήφιός του Θανάσης Κατσούδας.

Ένσταση είχε κάνει και ο Παναγιώτης Καλιαμπέτσος κατά του Κατσούδα, αφού μετά από δεύτερη καταμέτρηση είχε 3 σταυρούς περισσότερος από αυτόν. Άσχετα από την απόφαση της δεύτερης ένστασης όμως, και οι δύο Κατσούδας-Καλιαμπέτσος, εκλέγονται μετά την απόφαση τού δικαστηρίου , εκτός και αν ...διαφορετικά αποφασίσει το Συμβούλιο Επικρατείας σε περίπτωση που προσφύγει ο Φλέγκας.

Η απόφαση αυτή έχει δημιουργήσει μεγάλη αντίδραση και αγανάκτηση στο λαό της Δωρίδας, διότι όπως λένε σε συζητήσεις δεν μπορεί άλλον να ψηφίζουμε εμείς και άλλος με δικαστικά τερτίπια να εκλέγεται. Κι αυτό γιατί στις τελευταίες δημοτικές εκλογές ο Φλέγκας πήρε 104 σταυρούς περισσότερους από τον Κατσούδα !


Η ένσταση που έκανε ο Κατσούδας εναντίον της εκλογής του Φλέγκα έγινε με το αιτιολογικό ότι ο τελευταίος, σύμφωνα με τον Νόμο, δεν υπέβαλε την παραίτηση του από συμβασιούχος του Δήμου που ήταν στο Πρωτοδικείο Άμφισσας αλλά στο ίδιο το Δημαρχείο.


Ο Νόμος το αναφέρει αυτό, όπως διευκρινίζουν έγκυροι νομικοί κύκλοι της Αθήνας, για να μπορεί να επιδίδεται με δικαστικό κλητήρα η παραίτηση , ώστε να μη μπορεί ο δημόσιος υπάλληλος που παραιτείται (στρατιωτικός , αστυνομικός , ιατρός κλπ) να επιστρέψει στην υπηρεσία του .

Στη περίπτωση όμως του Φλέγγα , επειδή ήταν συμβασιούχος για μερικούς μήνες, αυτοδίκαια λύεται οριστικά και αμετάκλητα η σύμβασή του και δεν θα μπορούσε να επιστρέψει αν αποτύχαινε να εκλεγεί. Και αυτή είναι η ουσία του θέματος που έπρεπε να λάβουν υπ΄οψιν οι δικαστές, όπως αναφέρουν οι ίδιοι νομικοί κύκλοι. Υπάρχει δε και σχετική νομολογία- απόφαση του Αρείου Πάγου σε αντιδικία βουλευτών, που δίνει αυτή την ερμηνεία.

Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι ο Θανάσης Κατσούδας δεν είναι η πρώτη φορά που δημιουργεί εσωτερικά προβλήματα στην παράταξη με την οποία εκλέγεται.Ως δημοτικός Σύμβουλος με την παράταξη του Νίκου Ζέρβα στον Δήμο Ευπαλίου ,στη πρώτη τετραετία Καποδίστρια, μετά από λίγο καιρό θητείας διαφοροποιήθηκε και ουσιαστικά ανεξαρτητοποιήθηκε με τις θέσεις που έπαιρνε.

Στην επόμενη τετραετία ήταν υποψήφιος με την παράταξη Χαράλαμπου Σμπαρούνη, εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος και μετά από λίγο καιρό ανεξαρτητοποιήθηκε.

Στην τελευταία τετραετία της εποχής Καποδίστρια δεν ήθελε να κατέβει υποψήφιος γιατί όπως ανέφερε δεν θα τον ψηφίσουν. Έτσι λίγες ώρες πριν κλείσει ο συνδυασμός του Κώστα Κάρμα , με τον οποίο θα ήταν υποψήφιος, πήρε την διαβεβαίωση από τον Περικλή Λουκόπουλο μετά από πολύωρη συζήτηση παρουσία του Νίκου Φούντα,όπως αυτός τόνιζε σε συζητήσεις στο Ευπάλιο, ότι θα στηριχθεί και θα εκλεγεί. Έτσι επείσθη και έβαλε υποψηφιότητα, όπου και εξελέγει μέσα στους δύο που εξέλεξε ο συνδυασμός του Κώστα Κάρμα. Λίγους μήνες μετά διαφοροποιήθηκε και αργότερα περί το μέσον της θητείας και πάλι ανεξαρτητοποιήθηκε.


Στην τελευταία εκλογή του , μέσω δικαστηρίου , μάλλον θα ανεξαρτητοποιηθεί από την αρχή της θητείας του , αφού από την πρώτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου ήρθε σε κόντρα με τον Δήμαρχο και επικεφαλής του συνδυασμού του Γιώργου Καπεντζώνη , που αναγκάστηκε να τον επαναφέρει στην τάξη παρουσία όλων των δημοτικών συμβούλων και όχι μόνον, λέγοντάς του ότι "μαθήματα δημοκρατίας δεν δέχομαι Κε Κατσούδα"  !


-

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

ΑΙΤΗΜΑ ΕΥΠΑΛΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ



Υπό διαμόρφωση Κεντρική πλατεία Ευπαλίου



.
Αίτημα επώνυμων Ευπαλιωτών, για τη μεταφορά του αγάλματος σε άλλη θέση , πιό εμφανή και συγχρόνως αξιοπρεπή για το τιμώμενο πρόσωπο, κι όχι ανάμεσα σε τραπέζια , σουβλάκια και μπύρες.
Εδώ μιλάμε για υποτυπώδη «αξιοπρέπεια», μιλάμε για «απλή λογική», μιλάμε για το «αυτονόητο» που κάποιοι δεν θέλουν να αντιληφθούν !
Δεν είναι θέμα του Δ.Ν.Τ., δεν έρχονται εντολές από το Στρός Σκάν, είναι ένα «απλό θέμα που απορώ πως ακόμα στις αρχές του 2011 συνεχίζουμε να κουβεντιάζουμε» και να ασχολούμαστε τη στιγμή που η Ελλάδα και ο νέος Δήμος έχουν μπροστά τους τεράστια προβλήματα να αντιμετωπίσουν και να δώσουν λύσεις.Λύσεις εύλογες, λύσεις απλές, λύσεις ευρέως αποδεκτές από τον απλό φορολογούμενο Ευπαλιώτη.
Θα μπορούσα να προτείνω τουλάχιστον 3 προβεβλημένες θέσεις για τη χωροθέτηση του Αγάλματος του συμπατριώτη Μας, όπως :
  1. Στη δεξιά πλευρά της παραδοσιακής παληάς κεντρικής και ιστορικής γέφυρας του χωριού Μας, σε επιβλητική θέση.Θέση δίπλα από τη Μαντήλω, σε κεντρικό σημείο, όπου  διέρχεται ολόκληρο το Ευπάλιο για να πάει στη κεντρική πλατεία, στο ΚΕΠ, στα καφενεία, στο περίπτερο, στην εκκλησία. Ευρίσκεται απέναντι ακριβώς από το παληό Δημαρχείο και από το Αγαλμα του Δωρητή κ.Κουβέλη.Ετσι κάποιος διερχόμενος από τη γέφυρα – με κατεύθυνση προς την επάνω πλατεία – θα παρατηρούσε τα Αγάλματα των δύο  γνωστών και επώνυμων Δωρητών του χωριού μας .
  2. Στην επάνω πλατεία, δίπλα ακριβώς από το ιατρείο του χωριού μας (Δωρεά του ιατρού Μπάμπου)
  3. Στο προαύλιο χώρο του Νέου και επιβλητικού Δημαρχείου Μας.
Μπορεί να τεθεί απλά και ήρεμα το θέμα της «νέας χωροθέτησης του Αγάλματος» προς συζήτηση από το Τοπικό Συμβούλιο και την Ευπαλιώτικη κοινωνία.
Προσωπικά θα προτιμούσα τη πρώτη λύση, δίπλα από τη κεντρική γέφυρα, θέση μεγάλης προβολής,
θέση αξιοπρεπή, θέση σαφώς ανώτερη από τη σημερινή, θέση από την οποία διέρχεται  ολόκληρο το
Ευπάλιο και η Δωρίδα .Συγχρόνως ευρίσκεται συμμετρικά απέναντι από το Αγαλμα του Δωρητή κ. Κουβέλη. Δύο Αγάλματα Δωρητών,  στο πέρασμα της γέφυρας, δεν υπάρχει μεγαλύτερη προβολή, που με το κατάλληλο φωτισμό θα τονίζαμε τη παρουσία Τους.
Οι Ευπαλιώτες ας αποφασίσουν ήρεμα και δημοκρατικά, ας αφουγκρασθούν όμως πρώτα τη φωνή του χωριού, ας σεβαστούν τις «200 επώνυμες υπογραφές των συγχωριανών Μας» που νομίζω διαχρονικά έχουν δείξει δείγμα ευαισθησίας και γραφής.

Ευχαριστώ
Θανάσης Παπαχαραλάμπους
Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός
.
———————



ΑΙΤΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΥΠΑΛΙΟΥ



 ΠΡΟΣ
-  ΔΗΜΑΡΧΟ  ΔΩΡΙΔΑΣ  ΓΙΩΡΓΟ  ΚΑΠΕΝΤΖΩΝΗ
-  ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ   ΔΩΡΙΔΑΣ  ΑΝΔΡΕΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

     

ΝΑ  ΑΛΛΑΞΕΙ  ΘΕΣΗ  ΤΟ  ΑΓΑΛΜΑ”


Τις τελευταίες ημέρες ξεκίνησε η ανάπλαση της κεντρικής πλατείας ΚΑΡΥΑΣ του Ευπαλίου.
Τώρα  είναι η ώρα να αποφασίσετε να μετακινηθεί το άγαλμα Σμπαρούνη σε ένα πιο εμφανές σημείο της πόλης , ώστε να επιτελεί το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε .
Λόγω του μικρού μεγέθους του, χάνεται ανάμεσα σε τραπέζια , καρέκλες και πολίτες που τρώνε σουβλάκια και πίνουν μπύρες !
Επίσης δεν γίνεται αντιληπτό , όπως έχει διαπιστωθεί από τους χιλιάδες επισκέπτες που μπαίνουν και βγαίνουν μέσω Ευπαλίου στη Δωρίδα και ορεινή Ναυπακτία.
Ρωτήσαμε πολλούς επισκέπτες του Ευπαλίου, οργανωμένων γκρουπ σε μοναστήρια, μουσείο κλπ.
Κανείς δεν είχε προσέξει το άγαλμα αυτό , σε αντίθεση τόσο με το άγαλμα Νίκου Κουβέλη  όσο και του Θανάση Μπάμπου που όλοι τα πρόσεξαν στη βόλτα που έκαναν .
Εμείς όλοι που σας κάνουμε αυτό το αίτημα , προτείνουμε και δύο εναλλακτικές λύσεις για να τοποθετηθεί .
Η μία είναι στην επάνω πλατεία , στο αλσάκι της γωνίας , δίπλα από το Ιατρείο και έμπροσθεν του γραφείου των Γεωπόνων.
Η άλλη, σε ένα σημείο της παλιάς γέφυρας της Μαντήλως , που σήμερα δυστυχώς πολλές φορές χρησιμοποιείται για παρκινγκ από Ι.Χ και αγροτικών μηχανημάτων. Θα αναδειχθεί και θα κοσμήσει.
Και οι δύο αυτές θέσεις πιστεύουμε ότι θα αναδείξουν το άγαλμα για το σκοπό που φτιάχτηκε και αυτόν που τιμούμε με αυτό, ως επιστήμονα και Ευπαλιώτη.
Αγάλματα, σε πλατείες πόλεων, τοποθετούνται όταν αυτά είναι ευμεγέθη και όχι βέβαια σε πλατείες που επιτελούν και ρόλο καφετέριας , καφενείου, ταβέρνας κλπ.
Το αίτημα αυτό εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας του Ευπαλίου και είναι απαίτησή της.
Εμείς που το ζητάμε …
.
Ακολουθεί ενυπόγραφη λίστα με  200 συμπατριώτες Μας (με αλφαβητική σειρά) !
ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣΝΙΚΟΣ
ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣΑΛΕΞΗΣ
ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣΑΡΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΕΥΓΕΝΙΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΜΑΡΙΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ ΠΑΝ.ΜΑΡΙΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣΜΠΑΜΠΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣΑΛΕΞΙΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣΧΡΗΣΤΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΑΝ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΓΕΩ.ΙΩΑΝΝΗΣ
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣΚΩΣΤΑΣ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥΛΕΝΑ
ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
ΑΝΔΡΙΤΣΟΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΑΝΔΡΙΤΣΟΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣΛΕΩΝΙΔΑΣ
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣΝΙΚΟΣ
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥΕΥΑΝΘΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥΠΟΛΙΤΩ
ΑΡΑΠΟΓΛΟΥΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΡΑΠΟΓΛΟΥΙΩΑΝΝΗΣ
ΑΡΑΠΟΓΛΟΥΝΕΟΚΛΗΣ
ΑΡΑΠΟΓΛΟΥΕΥΑΝΘΙΑ
ΑΥΓΕΡΑΚΗΣΝΙΚΟΣ
ΑΥΓΕΡΑΚΗΣΠΕΡΙΚΛΗΣ
ΑΥΓΕΡΑΚΗΣ ΑΠ.ΓΙΑΝΝΗΣ
ΓΕΡΟΔΗΜΟΣΑΡΗΣ
ΓΙΝΝΑΚΟΥΡΗΣΚΩΣΤΑΣ
ΓΙΩΤΗΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΓΚΙΤΑΚΟΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΓΡΑΨΙΑΣΙΩΑΝΝΗΣ
ΔΑΓΚΑΡΗΕΦΗ
ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣΤΑΣΟΣ
ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΔΡΟΣΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΔΡΟΣΟΣΜΗΤΣΟΣ
ΔΡΟΣΟΥΔΗΜΗΤΡΑ
ΕΛΙΣΣΑΙΟΥΕΦΡΟΣΙΝΗ
ΖΑΪΜΗΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΖΑΧΑΡΗΤΑΣΙΑ
ΖΑΧΑΡΗΣΝΙΚΟΣ
ΖΑΧΑΡΗΣΘΟΔΩΡΗΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΕΦΗ
ΖΕΡΒΑΣΑΚΗΣ
ΖΕΡΒΑΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΖΕΡΒΑΣ ΚΩΝ.ΓΙΩΡΓΟΣ
ΖΕΡΒΟΠΟΥΛΟΥΚΛΕΙΩ
ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣΤΑΚΗΣ
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣΕΠΑΜΕΙΝΩΝΤΑΣ
ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥΓΕΩΡΓΙΑ
ΚΑΛΟΓΕΡΑΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΚΑΛΠΟΥΖΑΝΗΜΑΡΙΑ
ΚΑΝΤΑΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥΑΡΓΥΡΩ
ΚΑΡΑΜΠΑΜΠΑΣΣΑΒΒΑΣ
ΚΑΡΑΝΙΚΑΑΓΑΘΗ
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΒΑΣΩ
ΚΑΣΚΑΒΕΛΗΣΣΠΥΡΙΔΩΝ
ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣΣΠΥΡΙΔΩΝ
ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣΝΙΚΟΣ
ΚΑΤΣΑΡΑΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΚΑΤΣΑΡΙΜΠΑΝΤΙΝΑ
ΚΑΤΣΑΡΙΜΠΑΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΚΑΤΣΑΡΟΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΚΑΤΣΑΡΟΣΜΠΑΜΠΗΣ
ΚΑΨΑΛΗΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΚΑΨΑΛΗΣΑΝΤΩΝΙΟΣ
ΚΑΨΑΛΗΣΜΠΑΜΠΗΣ
ΚΟΝΙΣΤΗΣΝΤΙΝΟΣ
ΚΟΝΤΖΑΜΑΝΗΣΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ
ΚΟΝΤΖΑΜΑΝΗΣΧΑΡΗΣ
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΟΝΤΟΣΗΛΙΑΣ
ΚΟΝΤΟΣΣΤΕΛΙΟΣ
ΚΟΝΤΟΣΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΟΥΒΕΛΗΕΥΓΕΝΙΑ
ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑΑΓΑΘΗ
ΚΟΥΦΑΚΗΛΟΥΛΑ
ΚΟΥΦΑΚΗΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΥΡΙΤΣΗΠΑΓΩΝΑ
ΚΥΡΙΤΣΗΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
ΚΥΡΙΤΣΗΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΚΥΡΙΤΣΗΣ ΑΠ.ΧΡΗΣΤΟΣ
ΛΑΓΑΡΟΣΑΝΔΡΕΑΣ
ΛΑΓΙΑΝΔΡΕΟΥΜΕΝΙΟΣ
ΛΑΓΙΑΝΔΡΕΟΥΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΛΑΚΟΥΜΕΝΤΑΣΣΠΥΡΟΣ
ΛΑΚΟΥΜΕΝΤΑΣΟΔΥΣΣΕΑΣ
ΛΑΚΟΥΜΕΝΤΑΣ ΓΕΩ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΛΙΑΚΟΣΞΑΝΘΟΣ
ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣΠΕΡΙΚΛΗΣ
ΜΑΝΔΡΟΥΚΑΚΗΣΣΤΕΦΑΝΟΣ
ΜΑΝΙΚΑΣΝΙΚΟΣ
ΜΑΤΣΟΥΚΑΣΚΩΣΤΑΣ
ΜΙΧΟΥΕΦΗ
ΜΟΥΤΟΠΟΥΛΟΣΑΝΤΡΕΑΣ
ΜΠΑΜΠΟΣΚΩΣΤΑΣ
ΜΠΑΜΠΟΣΤΑΣΟΣ
ΜΠΑΜΠΟΣΒΑΣΙΛΗΣ
ΜΠΑΜΠΟΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΜΠΑΜΠΟΥΓΕΩΡΓΙΑ
ΜΠΑΜΠΟΥΕΥΘΥΜΙΑ
ΜΠΑΜΠΟΥ ΠΑΝ.ΜΑΡΙΑ
ΜΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡ.ΜΑΡΙΑ
ΜΠΑΟΥΣΤΑΝΟΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΜΠΑΡΛΑΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΜΠΕΖΑΪΤΗΣΗΡΑΚΛΗΣ
ΜΠΕΜΠΑΣΜΗΤΣΟΣ
ΜΠΟΚΑΡΗΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΜΠΟΤΖΑΚΗΣΜΑΝΩΛΗΣ
ΝΙΚΟΛΗΝΤΙΝΑ
ΠΑΛΙΟΥΡΑΕΛΕΝΗ
ΠΑΛΙΟΥΡΑΣΑΚΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΔΗΕΡΜΙΟΝΗ
ΠΑΠΑΔΑΚΗΣΑΝΤΡΕΑΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣΧΡΗΣΤΟΣ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΓΙΑΝΝΑ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΧΡΗΣΤΟΣ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΕΛΕΝΗ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΜΑΡΙΑ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΦΩΤΗΣ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΔΗΜΗΤΡΑ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΑΘΗΝΑ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩ.ΦΩΤΗΣ
ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΠΑΤΟΥΧΑΣΕΛΠΙΣ
ΠΑΤΣΙΑΟΥΡΑΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣΣΑΚΗΣ
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥΕΥΗ
ΠΟΛΥΖΩΗΣΜΙΜΗΣ
ΠΡΙΟΒΟΛΟΣΜΑΚΗΣ
ΠΡΙΟΒΟΛΟΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΠΡΙΟΒΟΛΟΣΣΠΥΡΟΣ
ΠΡΙΟΒΟΛΟΥΝΙΚΗ
ΡΑΠΤΗΣΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ.ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΡΗΣ
ΤΑΓΚΑΛΟΣΙΩΑΝΝΗΣ
ΤΑΡΑΒΗΡΑΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΤΑΡΑΒΗΡΑΣΑΛΕΚΟΣ
ΤΙΓΓΙΝΑΓΚΑΣΣΤΑΥΡΟΣ
ΤΙΓΓΙΝΑΓΚΑΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΤΣΑΚΟΣΜΙΧΑΛΗΣ
ΤΣΑΚΟΥΕΛΕΝΗ
ΤΣΙΒΕΛΕΚΑΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΤΣΙΛΑΛΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΑΝΤΑ
ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΤΣΙΟΥΣΤΑΣΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΤΣΙΟΥΣΤΑΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΤΣΙΠΛΑΚΗΤΖΕΝΗ
ΤΣΙΠΛΑΚΗΣΚΩΣΤΑΣ
ΤΣΙΡΗΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
ΤΣΙΡΗΣΟΦΙΑ
ΤΣΙΡΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΤΣΟΛΚΑΣΝΙΚΟΣ
ΤΣΟΥΡΑΚΗΣΓΙΩΡΓΟΣ
ΤΣΟΥΡΑΚΗΣΤΑΣΟΣ
ΦΛΕΓΓΑΓΕΩΡΓΙΑ
ΦΛΕΓΓΑΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΦΛΕΓΓΑΣΧΡΗΣΤΟΣ
ΦΛΕΓΓΑΣΒΑΣΙΛΗΣ
ΦΟΥΝΤΑΠΟΛΥΞΕΝΗ
ΦΟΥΝΤΑΣΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΧΑΛΙΚΙΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣΑΝΔΡΕΑΣ
ΨΙΜΑΔΑΧΡΥΣΟΥΛΑ
ΨΙΜΑΔΑΙΩΑΝΝΑ
ΨΙΜΑΔΑΔΗΜΗΤΡΑ
ΨΙΜΑΔΑΕΛΕΝΗ
ΨΙΜΑΔΑΣΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΨΙΜΑΔΑΣΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΨΙΜΑΔΑΣΣΠΥΡΙΔΩΝ
ΨΥΧΟΓΙΟΣΓΡΗΓΟΡΗΣ
ΨΥΧΟΓΙΟΥΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
 -

* Aς  αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες Μας,

   διότι τα έργα μένουν  !


*  ΟΛΟΙ  ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ  ΠΑΡΟΥΜΕ  ΘΕΣΗ

-
Δημοσιεύθηκε στο ΕΥΠΑΛΙΟ ... καθ΄οδόν


-

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

TO MATIΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΑΣ..



Χειμώνας καιρός στο Λιδορίκι , πάντα στην ονειρεμένη 10ετία του 60 , κρύο ,ασταμάτητη βροχή , κι΄οι νύχτες ..ατέλειωτες.
Ευτυχώς την εποχή εκείνη είχαμε μιά υπέροχη παρέα , που απαρτιζόταν από νεαρούς Δημοσίους υπαλλήλους , κυρίως καθηγητές , που ξεκίναγαν την σταδιοδρομία τους ( με πολλή-πολλή δυσφορία και γκρίνια ) .στο χωριό μας.
Δύσκολη πράγματι η ζωή τα χρόνια εκείνα , για τους νεοδιοριζόμενους,λίγα τα λεφτά ,
μακρινή η απόσταση απ΄την Αθήνα ( μια μέρα δρόμος σχεδόν ) , κι έμενε μια Κυριακή ,
που δεν έφτανε ούτε μέχρι τους ..Δελφούς να πάνε , για αυτοκίνητα Ι.Χ ούτε κουβέντα να γίνεται,ήταν μέσα στα όνειρά μας βέβαια,που όμως μένουν πάντα όνειρα.
Η συνηθισμένη παρέα : Σταύρου Θεοδωρος , φιλόλογος , Θεοδώρου Δημήτριος , επίσης , Ρωμανού Ελένη , μαθηματικός , Καραπετσάνος Ιωάννης , γυμναστής , Καραχάλιου Ζωή , φιλόλογος , Κουτάντου Ειρήνη , φυσικός , Καγκάλου Βιολέτα , υπάλ.ΑΤΕ , Εφεντάκη Μαρία , υπάλληλος παιδικού σταθμού (νηπιαγωγός) , Μπαλαλλώτη Έλλη , μαθηματικός , Χριστοπούλου Ελένη , φιλόλογος ,Τάσσιος Νικόλαος , κτηνίατρος , αργότερα προστέθηκε και η Ζαλώνη η Καίτη , η κυρία Γαλλικού , μετέπειτα σύζυγος του Δημ.Θεοδώρου .
Από τους πιο πάνω μόνο η Ελένη η Χριστοπούλου και ο Γιάννης ο Καραπετσάνος ήταν παντρεμμένοι , όχι.μεταξύ τους , και όλοι οι άλλοι ...υποψήφιοι γαμπροί και νύφες , βέβαίως..βεβαίως..
Θα πρέπει να τονίσουμε ότι , στην ευρύτερη παρέα , υπήρχαν και άλλοι Λιδορικιώτες και ..μη ,αλλά αναφέρθηκα στους αποκλειστικούς , τους .κολλητούς όπως λέμε , με τους οποίους κάθε βράδυ , σχεδόν , είμαστε μαζί.
Το πως περνούσαμε τα βράδυα μας εύκολα μπορεί να το μαντέψει κανείς , μεζεδάκι στις ταβέρνες , του Γούρα , στη Βαθειά ,του Αναγνωστόπουλου ( Κοτίνου) , στο Αλωνάκι , και πολλές φορές στην Άμυγδαλιά , την Πεντάπολη , και το ονειρεμένο Κάλλιο , τις περισσότερες όμως βραδιές τις περνούσαμε στα σπίτια μας , μιά στόν ένα , μιά στόν άλλο , ακούγοντας μουσική ,τραγουδώντας και χορεύοντας .
Τις εθνικές γιορτές , αλλά και τις Κυριακές , όχι πάντα , πηγαίναμε στη θεία λειτουργία , και μετά - καιρού επιτρέποντος - περνούσαμε όλο το πρωινό στην πλατεία της Βαθειάς , κάτω απ΄τον πλάτανο , αραχτοί , κάναμε τις ...δημόσιες σχέσεις μας , .ροκανίζοντας την ώρα , μέχρι να πάμε για φαγητό.
Εκείνη τη χρονιά λοιπόν , είχαμε βαρυχειμωνιά , κρύο , βροχές και πολλά-πολλά χιόνια , τα βράδια μας , όπως προανέφερα , τα περνούσαμε στα σπίτια ,.και κυρίως στο δικόμας , τοΚαψαλέικο , αφού εμείς , ο αδελφός μου α Γιώργος κι΄εγώ , είμαστε ντόπιοι , οι άλλοι της παρέας , είχαν νοικιάσει δωμάτια ( μερικοί δε σαν οικότροφοι , φούλ η .ντεμί πανσιόν όπως λέμε στα. ελληνικά ) σε διάφορα σπίτια , που ήταν μάλιστα και ..δυσεύρετα.
Μόνο ο Δημήτρης ο Θεοδώρου , κι΄ο Θόδωρος ο Σταύρου είχαν βρεί δωμάτια στο ίδιο σπίτι , και βολεύτηκαν μιά χαρά..
Η σπιτονοικοκυρά τους η θειά Μαρία η Αβγογιάννενα,κατά κόσμον Μαρία συζ.Ιωάννου
Στρούζα,ήταν μια καλοσυνάτη,ηλικιωμένη γυναίκα , που τους είχε σαν παιδιά της,αφού τα δικά της , τρία κορίτσια κι΄ένα παιδί,όπως λέγαμε κι ίσως και λέμε ακόμα στο Λιδωρίκι,ήταν μεγάλα ( τα κορίτσια παντρεμμένα ) και είχαν φύγει απ΄το χωριό.
Η θειά η Μαρία λοιπόν , τους είχε στα ώπα-ώπα , με το φρέσκο το γάλα , απ' τη γίδα της , με τα. κοτίσια τα αβγά τους , το ζυμωτό ψωμί (..ζύμωναν ακόμα οι Λιδωρικιώτισσες.) το.. αλανιάρικο κοτοπουλάκι , κι΄όλα τα καλά του Θεού , αλλά και τα παιδιά , όλοι είχαν να το πούν , την είχαν σαν μάνα τους , κι΄ακόμα καλλίτερα ,α.. το σωστό να λέγεται..
Εκείνο τον καιρό , η θειά η Αβγογιάννενα , εκτός απ΄τις κότες , κάνα δυό αρνιά , μανάρια , για τη Λαμπρή , τη γίδα , και τα καματερά της τα ζωντανά , είχε και μιά δεύτερη γίδα , κάτασπρη , με. μουστάκια , γενάκια , και μακριά μεγάλα αυτιά , μαλτέζα , για έχα ,όπως έλεγε.
Την είχε παρμένη , μικρή κατσικάδα ,την περασμένη χρονιά , απ΄την Αγροτική Τράπεζα , που έφερνε , τότε , οικόσιτα ζώα βελτιωμένης ράτσας για αναπαραγωγή .
Η ασπρούλα μας λοιπόν , ήταν βέρα .Ολλανδέζα Ζάανεν, και με ..διαβατήριο που λένε..
Δεν μπορώ να θυμηθώ πως την έλεγε,θυμάμαι μόνο ότι την είχε σαν μοναχοκόρη της ,
καθαρή , περιποιημένη , καλοταισμένη , με το ωραίο της κουδουνάκι περασμένο
σε δερμάτινο λουρί , κούκλα πραγματική , μόνο φόρεμα δεν της είχε φτιάξει , κι΄όλο την κοίταγε και την καμάρωνε , φτύνοντάς την για να μη της την ματιάσουν..
Σα χρόνιασε λοιπόν η ασπρούλα , άρχισε και η θειά η Μαρία την ιδιαίτερη περιποίηση , αλάτι στα πλύμματα , κλπ , και μόλις φάνηκαν τα πρώτα σημάδια (σημάδεψε όπως λένε ) , ότι δηλαδή , ήρθε ο καιρός να αρχίσει η διαδικασία της αναπαραγωγής ( ο μαρκάλος ) ,άρχισε και η γκρίνια με τον μπάρμπα Γιάννη: ταχειά να πάς τη γίδα στον τράγο , ήρθε η ώρα.
Το 'πε , το ξανάπε , τι να κάνει κι ο μπαρμπα Γιάννης , πήρε την ασπρούλα , σαν καλός νοικοκύρης , και την πήγε δυό-τρείς φορές στον τράγο , για να ησυχάσει κι΄απο τη γκρίνια.
Δόξα τω Θεώ όμως , όλα πήγαν κατ΄ευχήν , τα μασταράκια της ασπρούλας βαρύναν λίγο , σημάδι αλάνθαστο , πως οι επισκέψεις στον.. τράγο έφεραν αποτέλεσμα και η θειά Μαρία ήταν στην τρελλή χαρά , που η...μικροκόρη της ήταν γκαστρωμένη.και να οι ..έξτρα περιποιήσεις , το..ξεχωριστό φαί , κι' όλα τα πρεπούμενα για μια..έγκυο .
Όλα λοιπόν πήγαιναν μια χαρά , η κοιλιά της Ασπρούλας ..φούσκωνε , κι' η θειά Μαρία ..κρυφοκαμάρωνε , το 'χε ..κρυφή χαρά , και μάλιστα , από μόνη της , έλεγε και ..ξανάλεγε πως η ..Ασπρούλα της θα κάνει..διπλάρ'κα , τουτέστι.δύδυμα , παρακαλώ.
Πέρναγε ο καιρός , είχαμε μπει για καλά στο χειμώνα και πλησίαζε ο καιρός να γεννήσει και η Ασπρούλα , πούχε ..αφρατέψει , τα μασταράκια της κρέμαγαν κι' είχε αρχίσει να ..βαραίνει , εμείς όλοι , όταν πηγαίναμε στο σπίτι στους φίλους μας , και βλέπαμε την ασπρούλα , γιατί ήταν πάντα στην αυλή , τη χαιρόμασταν , την καμαρώναμε και φυσικά τη..φτύναμε μη την ματιάσουμε , για το ..μάτι , που λένε , βέβαια η θειά Μαρία ε'ίχε παρμένα και τα..μέτρα της , για ..πάσα ..ενδεχόμενο , που λένε , και το ματόχαντρο της είχε κρεμασμένο , και ποιός ξέρει και ποιο άλλο..αντίδοτο , για το ..μάτι , έτσι για να 'ναι..εξασφαλισμένη.
Βαρύς ο χειμώνας εκείνη τη χρονιά , θυμάμαι , πολλά - πολλά τα χιόνια και το κρύο ..αβάσταχτο , και μη σκεφτείτε πως υπήρχαν..καλοριφέρ και τα..παρόμοια , όοχι , κάνα..τζάκι , στο κάθε σπίτι , τι να πρωτο..ζεστάνει , και ποιος να πρωτοζεσταθεί , η θειά Μαρία όμως τα φρόντιζε τα ..παιδιά της , τους είχε ένα..μαγκαλάκι , φκιαγμένο στο φαναρά , τον Αλεξίου , όχι τίποτα σπουδαίο , αλλά τη δουλίτσα του την ..ψευτοέκανε , πάντα με τη φροντίδα τη συνεχή της θειάς Μαρίας ..και βέβαια είχε και το..θερμαντικό της , τον τραχανά , και τι τραχανά , φκιαγμένο με τα χεράκια της , με ολόπαχο φρέσκο-φρέσκο γάλα , και διαλεχτό μπουλουγούρι (..πληγούρι κατά τους.Ευρωπαίους !! ) , έφκιαχνε λοιπόν κάτι τραχανόσουπες , στο τζάκι , με μπόλικο τυράκι και λίγο φρέσκο ωραίο..βούτυρο , άιντε..ντε , να γλύφεις και τα δάχτυλά σου , και εδώ που τα λέμε πολλές φορές μας κράταγε και μας εκεί για ..τραχανοφαγία , και φυσικά δεν ..αρνιόμασταν.
Μια Κυριακή λοιπόν , θα πρέπει να ήταν του Αγίου Ιγνατίου , που ήταν ο πολυούχος του χωριού μας και φυσικά και τοπική αργία , αλλά ..δεν ξέρω γιατί και πως , του κάναν .έξωση , θα πηγαίναμε όλοι στην εκκλησία , οι υπηρεσίες ήταν κλειστές , συνεννοηθήκαμε λοιπόν απ' το βράδυ , μετά την ..τραχανοσουποφαγία , όποιοι ετοιμαστούν πρώτοι να περάσουν να πάρουν και τους άλλους , έτσι κι' έγινε ο αδερφός μου και γω , ετοιμαστήκαμε και πήγαμε απ' το Αυγογαννέικο να πάρουμε το Θόδωρο και το Μήτσο .
Μπαίνοντας στην αυλόπορτα , είδαμε τη θειά Μαρία να..χαιδολογάει την ασπρούλα , που έιχε μπει στις..μέρες της , μας καλοδέχτηκε , μας ευχήθηκε ..βοήθειά μας , και μεις ως..έπρεπε , φτύσαμε για πολλοστή φορά την ασπρούλα , βγήκαν και οι φίλοι μας και τραβήξαμε για την εκκλησία ..
Σχολώντας η εκκλησία , κάτσαμε σε κάποιο μαγαζί , σκοτώνοντας την ώρα μέχρι να πάμε για φαγητό , κι όλα καλά κι' ωραία..έφτασε η ώρα για φαί και χωρίσαμε με τους φίλους και πήγαμε στα σπίτια μας.
Τ'απόγευμα όμως , νωρίς - νωρίς , να σου οι φίλοι μας στο σπίτι μας , κάπως..κατσουφιασμένοι , κάπως..τέλος πάντων , κάθησαν κα μετά από λίγο μας ανακοίνωσαν πως δυστυχώς ..χάσαμε την ..ασπρούλα , αμέσως ρωτήσαμε , πως ; γιατί ; από τι ;..Έσκασε από κακό..μάτι ..είπε η θειά Μαρία , μας είπαν οι φίλοι μας , και τους είδαμε λιγάκι ..κουμπωμένους , σαν κάτι να' θελαν να πουνε και παραπέρα.και μετά από ..ελαφρά πίεση , μας εκμυστηρεύτηκαν πως η θειά Μαρία , είναι κατασκασμένη , και κακοπαθιέται , και με το δίκιο της βέβαια , αλλά αυτό που μας πάγωσε , ήταν το ότι πίστευε πως την ασπρούλα την είχα ματιάσει εγώ , που είμαι.σμιχτοφρύδης , μάλιστα , επί λέξει τους είχε πεί : « Την ..έσκασε ο Κώστας , με τα σμιχτά τα..φρύδια , είναι..ολοφάνερο .» . Τα χάσαμε , και περισσότερο εγώ , γιατί αγαπούσα τη θειά Μαρία , ήμασταν οικογενειακοί φίλοι , και με τα παιδιά της φίλοι , αλλά αγαπούσα και την ασπρούλα , τη χαιρόμουνα και την ..καμ΄λαρωνα.
Τελικά η προσπάθειά μου να δώσω κάποιες..εξηγήσεις στη πονεμένη τη θειά , πως δεν έφταιγα εγώ , για το θάνατο της ασπρούλας , και πως αντιθέτως την γαπούσα , και την πρόσεχα , η θειά Μαρία έμεινε μ' αυτή της την πίστη , πως εγώ τη μάτιασα , που είμαι και.σμιχτοφρύδης , κι ' εδώ που τα λέμε δεν 'ηταν και η..μόνη που πίστευε κάτι τέτοιο .Η ουσία όμως ήταν πως για καιρό , η θειά Μαρία , δεν μου ..καλομίλαγε , με..απέφευγε , δεν μπορούσε φαίνεται να το..χωνέψει , ούτε κι' εγώ βέβαια , απ' τη μεριά μου , αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω και κ΄λατι , για να..ομαλοποιήσω την κατάσταση , βέβαια..ο ..γιατρός..χρόνος , σιγά - σιγά..βόηθησε , και η παρεξήγηση αυτή ..εκτονώθηκε..λύθηκε , και όλα ξανάγιναν όπως πρώτα , όμορφα κι' ωραία , μόνο που εμένα μού 'μεινε καρφωμένη στο μυαλό η ερευνητική..ματιά της θειάς Μαρίας , όταν διαπίστωσε πως ήμουνα..σμιχτοφρύδης ....Κ.-