Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ
* Eνώνουμε τη ΔΩΡΙΚΗ ΡΙΒΙΕΡΑ με τα ΑΛΠΙΚΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ. Είναι το blog έκφρασης όλων των Δωριέων.Γράφουν Σύλλογοι & Συμπατριώτες μας, από τα 55 χωριά της Δωρίδας.

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Eλεος...με τη προτομή στη πλατεία Ευπαλίου

30/11/2010

**Συγχωριανοί, έλεος με το πρόβλημα της απομάκρυνσης της προτομής του "Τρίκορφου".

Δε μπορώ να διανοηθώ , ότι ακόμη παραμένει στη θέση του !

                 

                          ΕΛΕΟΣ !

 

Ελαβα 54 ηλεκτρονικά μηνύματα, κόλησε το μηχάνημα, που ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΅ζητάγατε την απελευθέρωση της κεντρικής μας πλατείας Ευπαλίου, από τη παρουσία (και καταλαμβανόμενο χώρο).

Το κατάλαβα ότι ΟΛΟΙ μας θέλουμε μιά

 ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ  ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ  ΝΑ ΜΗ  ΠΕΔΙΚΛΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ.

Ο μόνος ίσως που θα στεναχωρηθεί, μάλλον θα είναι ο... Σπύρος...που με εντολή του...Νομάρχη, του καθάριζε όλο το καλοκαίρι ...τ΄αυτιά !.... (έτσι...για να γελάσουμε λίγο )

Ελεος, πρέπει κάποιοι να το καταλάβουν, ότι η θέση του αγάλματος , δεν αρμόζει στη κεντρική πλατεία.

 Τιμούμε τη βοήθεια που προσέφερε στο χωριό μας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, είναι θέμα ιστορίας και συνείδησης, δεν είναι θέμα χωροθέτησης του αγάλματος στη κεντρική πλατεία.

Σας δείχνω κάποιες χαρακτηριστικές που μου στείλατε , από τα έργα ανάπλασης της πλατείας, με το άγαλμα να στέκεται εμπόδιο ,στό ίδιο έργο της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ.


Ο ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ , ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ,

ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ.


**Εργα σε εξέλιξη της   ανάπλασης της Κεντρικής πλατείας ΕΥΠΑΛΙΟΥ, 30/11/2010.


*** ΑΝΑΠΛΑΣΗ  ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ  ΠΛΑΤΕΙΑΣ   ΕΥΠΑΛΙΟΥ....



**** ΕΝΩ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΕΥΠΑΛΙΟΥ, ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ...ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ  ΣΤΗ ΘΕΣΗ  ΤΟΥ !  ΕΛΕΟΣ  ΠΙΑ  ! (30/11/2010)


*** ΕΛΕΟΣ,  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ  ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ 

                       ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ !!!

 

*** ΤΟ  ΑΓΑΛΜΑ   ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ  !

(...ελπίζω  να μη χρειασθεί να αναφερθούμε...γιατί μπήκε σε αυτή τη θέση...πότε μπήκε...και με τι ...ανταλλάγματα....! Δεν θα ήθελα, να δημοσιεύσω όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα που μου στείλατε, γιατί τότε...βλέπω να δημιουργούνται προβλήματα)

Ευχαριστώ

Θαν Παπαχαρ

.http://efpalio.wordpress.com

.


"...Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα στέλνει περήφανο χαιρετισμό..."

Kώστας Στοφόρος / Καστέλλια

Τραγουδάω στα παιδιά μου τα αντάρτικα τραγούδια.
Όπως μου τα τραγούδαγε κι ο πατέρας μου... Τα τραγούδια μιας Ελλάδας περήφανης, γεμάτης ελπίδα...
Καθώς είναι η επέτειος της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, δυο συγκλονιστικά κείμενα ζωντάνεψαν στη μνήμη μου την ιστορία...
Ας μην αφήσουμε τη μνήμη να σβήσει...
Να πω ότι στις 6 Δεκεμβρίου του 1942, ως αντίποινα για την αματίναξη της Γέφυρας οι Ιταλοί εκτέλεσαν στο χωριό μου τα Καστέλλια 14 πατριώτες.

Διαβάζω από την Ψυχή Βαθειά του Γιώργη Χαλατσά, την αφήγηση του Δήμου Πολύχρονου από τα παλικάρια που συμμετείχαν στην επιχείρηση του Γοργοποτάμου, έχοντας καθοριστική συμβολή:
"...Κάτω στα Καστέλλια, απόξω απ' το χωριό σ' ένα χωράφι, ιταλοί καραμπινιέροι εκτέλεσαν δεκατέσσερις για τον Γοργοπόταμο. Ήταν άντρες απ' την Υπάτη, κάτι πρόεδροι, ένας γεωπόνος απ' τη Σουβάλα, κάποιος τσαγκάρης κι ένας φοιτητής 19 χρονών από τη Λαμία, άλλος απ' την Ευρυτανία κι ένας Πριόβουλος απ' την Κουκουβίστα. Νύχτα τους φέραν με τ' αυτοκίνητα και το πρωί που χάραξε η μέρα τους δέσαν τα χέρια ένα κύκλο κι αυτοί από πάνω στα βράχια είχαν κάνει ένα μισοφέγγαρο και τους ρίξαν. Σαν τους κουβάλησαν οι καστελλιώτες στο νεκροταφείο να τους θάψουν, πήραν να διαβάσουν τα γράμματα πούχαν γράψει στα σπίτια τους. ήταν έξη γράμαμτα, πεταμένα κρυφά στο δρόμο τη νύχτα που τους φέρναν. Άρχισε ο παπάς που τους μετάλαβε το πρώτο γράμμα, έβαλε τα κλάμματα. Το πήρε ο πρόεδρος να το αποδιαβάσει, τον έπνιξαν οι λυγμοί. Ύστερα ένας -ένας που τόπαιρνε στα χέρια του τάφηνε ατέλειωτο. Ακρής κι ακρής το γράμμα δε διαβάστηκε, ένα χωριό έκλαιγε. Ήταν του φοιτητή της Λαμίας στη μάνα του..."

. Για το ίδιο περιστατικό ένα ποίημα του ζωγράφου Πανου Ελευθερίου, που βγήκε από τα συρτάρια του για να δει πρώτη φορά το φως στο τελευταίο τέυχος της εφημερίδας Καστελλιώτικα Νέα:

Η ώρα τρεις ακούστηκε ένα ποδοβολητό
μες το λιθόστρωτο από πέρα ένα πρωινό.

Δεμένα αράδα με ένα σκοινί σαν τα μοσχάρια
έχουν πιασμένα δεκατέσσερα του τόπου παλικάρια.

Οι Ιταλοί τους μπλόκαραν στου τραίνου το σταθμό
για να ξοφλήσουν την αυγή κάποιον λογαριασμό.

Πέρα στο ρέμα πέρασαν σε οργωμένη γη
και εκεί τους ετοιμάσανε να κάνουν τη σφαγή.

Ακούστηκαν βγαίνοντας ο ήλιος απανωτές ριπές
και η στενή αντιλάλησε στου πόνου τις κραυγές.

Από δρεπάνι σαν στάχυα πέσανε τα κορμιά τους
θολώσανε τα μάτια τους, σβήσαν τα όνειρα τους.

Ρογχάζοντας μπρούμυτα, πνιγμένοι μες το αίμα
ψάχνοντας για κεφάλια ο φονιάς σφηνώνει από μια σφαίρα.

Ανάστατοι, περήφανοι φορτώσαμε στους ώμους τα κορμιά
και τα περάσαμε σιγά σιγά πέρα απ' την ποταμιά.

Και βιαστικά ανοίξαμε γούρνα πολύ πλατιά
και όλους μαζί τους χώσαμε με πόνο στην καρδιά.

Σε λίγες μέρες έφθανε του καθενός η μάνα
και πήγαν και χτυπήσανε πένθιμα την καμπάνα.

Σκάψαμε και ξεχώσαμε τα άμοιρα παιδιά τους
και πήρανε για μια φορά ξανά στην αγκαλιά τους.

--
Ανάρτηση Από τον/την kostasst στο Ημερολόγιο ενός πατέρα/
 Κώστας Στοφόρος / Καστέλλια
.
.

Α' Διαγωνισμός Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας

( μήνυμα από το Κώστα Στοφόρο - Καστέλλια)

Θα σας ζαλίσω λίγο μου φαίνεται, αλλά νιώθω μεγάλη χαρά που το ταξίδι που ξεκινήσαμε με τον Α' Διαγωνισμό Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας, πέτυχε και συνεχίζεται...
Οι 16 άνθρωποι που διακρίθηκαν με τα διηγήματά τους αποδείχθηκαν πραγματικά ξεχωριστοί. Ήταν τιμή και χαρά για μας η συμμετοχή τους! Θα άξιζε να είσαστε εκεί να συνομιλήσετε μαζί τους, να ακούσετε τα ζεστά τους λόγια... Μακάρι να τα είχα καταγράψει να σας τα μεταφέρω. Πως να μιλήσεις όμως για την όμορφη αμηχανία του νεαρότερου βραβευμένου (μόλις 19 χρονών!) Μίνωα Σκουντάκη;
Τι να πεις για την απίστευτη βράβευση πεθερού και γαμπρού (Άνθιμος Νοταρίδης/ Παναγιώτης Κεχαγιόγλου)και τη συγκίνηση που προκάλεσε;
Για τους δικούς μας, Θεοδώρα Διέννη και Χρήστο Θωμά, τους δυο Καστελλιώτες που διακρίθηκαν...
Ακόμη, αν κρίνουμε από τα μηνύματα που λάβαμε και από πολλούς που συμμετείχαν στο Διαγωνισμό χωρίς να βρεθούν τελικά στη λίστα των βραβευθέντων, το σύνολό των ανθρώπων που μας εμπιστεύθηκαν τα κείμενά τους, είναι άνθρωποι αξιόλογοι που είχαν κάτι σημαντικό να μοιραστούν μαζί μας...
Ίσως στο Β' Διαγωνισμό να είναι πολλοί από αυτούς στη λίστα των διακριθέντων.


Στην εκδήλωση μας βρέθηκαν ακόμη πολλοί άνθρωποι κοντά μας, που με την παρουσία και τα λόγια τους στήριξαν και στηρίζουν την προσπάθεια μας:

...Συγχαρητήρια για την εκδήλωση, μακάρι, όχι όλα τα χωριά μας αλλά κάποιο ποσοστό απ' αυτά να οργάνωναν παρόμοιες κινητοποιήσεις/συνεγέρσεις, τότε θα αντιμετωπιζόταν η λαίλαπα της πολιτισμικής υποβάθμισης που σταθερά και με συνέπεια ακολουθεί η κυβέρνηση, τα κόμματα εξουσίας, η τηλεόραση, σημαντικό μέρος του Τύπου κοκ.
Ευχομαι πάντα τέτοια.
Αντώνης Κακαράς

Tα θερμά μου συγχαρητήρια και από δω για την εξαιρετική δουλειά που κάνατε, την οποία θα ζήλευαν και μόνιμοι θεσμοί βραβείων! Συγχαρητήρια σε όλους όσους συμμετείχατε στο νέο αυτό θεσμό βραβείων "Στέλιος Ξεφλούδας" και ιδιαίτερα σε σένα που ξέρεις να ενεργοποιείς και να ξεσηκώνεις τους πάντες! Με τέτοια αεικίνητη δημιουργικότητα, απορώ πως δεν σε κέρδισε τουλάχιστον η τοπική αυτοδιοίκηση...
Φαίδων Θεοφίλου

Όλη η διοργάνωση ήταν άψογη. Ούτε ψεγάδι. Παρουσιάστηκαν τα 16 διακριθέντα παιδιά με πολύ αγάπη και τα παιδιά ανταπέδωσαν στο κοινό τον καλύτερο εαυτό. Τι άλλο να περιμέναμε από τα Καστέλλια; Δεν ήταν μόνο δική μου εντύπωση άλλωστε!!!
Κασσάνδρα Αλογοσκούφι (Μαρία -Άρτεμις Γκόλφη)


..ήταν πράγματι πολύ ωραία η διοργάνωση χθες το βράδυ. Ακόμα έχω ένα χαμόγελο που δε λέει να φύγει!
Θα περιμένω με ανυπομονησία και τα νεότερα για την έκδοση του βιβλίου,
συγχαρητήρια σε όλους,
Κατερίνα Χαραλαμποπούλου (1ο βραβείο)

...ευχαριστώ πολύ για την τιμή της βράβευσης, την ευκαιρία, την γνωριμία. Εύχομαι κάθε καλό στο Σύλλογο....
Κωνσταντίνα Τασσοπούλου (2ο βραβείο)

Μου δίνετε την ευκαιρία να σας ευχαριστήσω για ακόμη μία φόρα για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι η τιμή που μου έγινε να συμπεριληφθώ στους 16 διακριθέντες της λογοτεχνικής σας άμιλλας και ο δεύτερος λόγος ήταν να έρθω σε επαφή με όλους εσάς που ξέρετε να τιμάτε Ανθρώπους και Τόπο καταγωγής.
Σας εύχομαι «από καρδιάς» καλή δύναμη για την αξιόλογη προσπάθεια που κάνετε.
Φιλικά
Δημήτρης Κολιδάκης (έπαινος)


Ευχαριστώ και πάλι για την επιλογή. Η εκδήλωση ήταν εξαιρετική!! Πολλά συγχαρητήρια !!!
Χαιρετώ / Γιάννης Καρκανέβατος (έπαινος)

...από επιστολές...
θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη διάκριση που κρίνατε πως αξίζει το διήγημά μου. Είναι πολυ σημαντικό για μένα - αν και μη αναμενόμενο- καθώς πρόκειτα για μια ιστορία που οι ρίζες της βασίζονται σε αληθινά περιστατικά της ζωής του παππού μου, που δε βρίσκεται πια εν ζωή. Και πάλι σας ευχαριστώ από καρδιάς...
...δώσατε ένα σοβαρό κίνητρο για δημιουργία σε ανθρώπους που ασχολούνται με τη λογοτεχνία κι έχω την αίσθηση ότι λάβατε εξαιρετικά έργα.
Μαρία Δασκαλάκη (έπαινος)

...Θέλω ακόμη να σας πω, πως ο Στέλιος Ξεφλούδας, η ξέχωρη αυτή μορφή των Γραμμάτων, δεν είναι τόσο άγνωστος εργάτης του πνεύματος, γιατί στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοιτούσα, πολλές φορές έγινε μνεία του ονόματος και του έργου του. Σίγουρα δεν έχει την αναγνωρισιμότητα άλλων λογοτεχνών κι αυτό βέβαια οφείλεται στην επιλογή που κάνουν εκείνοι που κινούν τα νήματα, στις Τέχνες και τα Γράμματα. Σε καμιά περίπτωση όμως, τούτη η επιλογή, δε μειώνει την προσφορά και την αξία του μεγάλου ανδρός.
Τέλος, εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο σας και η τιμή που κάνετε στον Στέλιο Ξεφλούδα, σας τιμά ιδιαιτέρως και σας αξίζουν συγχαρητήρια.
Ιορδάνης Κυριακίδης (έπαινος)

Θα ήθελα να κλείσω με τον χαιρετισμό της Διευθύντριας του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, Κατρίν Βελισσάρη, που αν και δεν μπόρεσε να βρεθεί κοντά μας, έστειλε ένα μήνυμα που έχει τη σημασία του και για τη συνέχεια:

"Αγαπητέ πρόεδρε του Διοικητικού Συμβουλίου του Προοδευτικού Συλλόγου «Τα Καστέλλια», κύριε Αθανάσιε Γραμματικέ και αγαπητά μέλη,
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου εκφράζει την απεριόριστη συμπαράστασή του σε πρωτοβουλίες όπως η δική σας, όπου δίνεται η ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να δοκιμαστούν και να αποκτήσουν βήμα έκφρασης και παρουσίας στον χώρο της λογοτεχνίας.
Ο Διαγωνισμός Διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» συμβάλλει σ’ αυτό το πνεύμα φιλαναγνωσίας και δημιουργικής επαφής με το βιβλίο.
Εύχομαι αυτή η πρώτη διοργάνωση να στεφθεί από απόλυτη επιτυχία και να αποδώσει εύχυμους συγγραφικούς καρπούς.
Η παρουσία μου στην απονομή του βραβείου δεν θα είναι εφικτή λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ωστόσο, σας αποστέλλω τους θερμότερους χαιρετισμούς μου αλλά και την πεποίθηση για τη συνέχειά του την επόμενη χρονιά."
Κατρίν Βελισσάρη

--
Ανάρτηση Από τον/την kostasst στο Ημερολόγιο ενός πατέρα./
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΦΟΡΟΣ – ΚΑΣΤΕΛΛΙΑ

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

ΕΝΣ ΙΤΑΛΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΓΡΑΦΕΙ..


 
  ΤΑ   ΧΡΟΝΙΑ   ΤΗΣ  ΚΑΤΟΧΗΣ
 

O Υπολοχαγός Tζιοβάνι Ουμπόλντι .
 
Ο Υπολοχαγός Ο υ μ π ό λ ν τ ι Τ ζ ι ο β ά ν ι , 76 χρονών σήμερα ( αναφέρεται στο 1982 ) , από το Κόμο της Β. Ιταλίας ( κοντά στα Ελβετικά σύνορα ) καθηγητής Φυσικομαθηματικός , το επάγγελμα , πατέρας πέντα παιδιών , όλων επιστημόνων , υπηρέτησε την κατοχή στο Λιδωρίκι από 31/3 μέχρι 19/6/43 . Όπως γράφει και στο ημερολόγιό του οι μέρες εκείνες θα του μείνουν αξέχαστες , αλλά είναι και γιά μας ενδιαφέρον και πολύ χρήσιμο να δούμε πως σκέπτονταν ορισμένοι απ' τους κατακτητές μας , αλλά και οι ντόπιο εκείνο τον καιρό .
Τις σημειώσεις του ο Ουμπόλντι τις έστειλε στον Αλέκο Κωστάκη , με τον οποίο γνωριζόταν απ' την Κατοχή ( σε πολλά σημεία μάλιστα τον αναφέρει Αλεσσάντρο ) , και στον οποίον ανήκει η μετάφραση και ο σχολιασμός τους .
Γράφει λοιπόν ο Ουμπόλντι :
5-2-43 : Φτάνω στην Αθήνα . Πάω να δω τον Παρθενώνα . Ένα μαρμάρινο βουνό , τέλεια αρχιτεκτονική , αίσθηση μεγαλοπρέπειας . Πως τα κατάφεραν να λαξέψουν και να συναρμολογήσουν αυτές τις τεράστιες κολόνες κι' αυτές τις μαρμάρινες πλάκες !! Σίγουρα οι αρχαίοι Έλληνες ξεπερνούν στην τέχνη και τον πολιτισμό , κατά τη διάρκεια των αιώνων , τους άλλους λαούς . Τρομερή πολυκοσμία στην πόλη και αφάνταστος σαματάς . Λες και βρίσκεσαι στη Νάπολη . Πουλάνε ψωμί μαύρο , κακοψημένο και " ΒΟΒΟΤΑ " ( ψωμί από καλαμπόκι ) , λάδι , κρέας αρνίσιο . Σημειώνα μερικές τιμές : 2000 δραχμές γιά ένα γεύμα ( σχεδόν τίποτε , αλλ' αυτός που πληρώνει είναι ο Ελληνικός λαός ) . Μου προσφέρουν 200 δραχμές γιά μιά λιρέτα . Η δραχμή κάθε μέρα πέφτει.
6-2-43 : Επίσκεψη στην αγορά . Πήγαινε - έλα συνέχεια του κόσμου . Υπάρχουν απ' όλα . Ρούχα , παπούτσια , παλιά αντικείμενα , ό,τι φαντασθείς . Έλληνες , γεννημένοι έμποροι . Άν σου ζητήσουν 500 δραχμές γιά κάτι , το μάξιμουμ που πρέπει να τους δώσεις είναι...200 . Ο λαός βλέπει εμάς τους Ιταλούς καλύτερα απ' ό,τι τους Γερμανούς , που τους μισεί . Τιμές : ρύζι 12.000 η οκά , ( 1280 γραμ. ) ψωμί 6.000 , βούτυρο 10.000, λάδι 6.500 , ένα γλυκό από 200 - 1200 δραχμές , κι' όλα νοθευμένα .
8-2-43 : Έγερση στις 4,45 , αναχώρηση με φορτηγό . Δυό πολυβολητές στα πλευρά . Φοβούνται ενέδρα από τους " ANDARTES " , όπως λένε τους Έλληνες παρτιζάνους . Όλοι κομμουνισταί , τους διοικεί ο Ζέρβας !! ( προφανώς κάνει..λάθος ) . Αγοράζω μιά μπουκάλα κρασί , αλλά έχει ρετσίνα και δεν μπορώ να το πιώ , γιτί είμαι ασυνήθιστος .
9-2-43 : Άμφισσα . Αέρας παγωμένος το πρωί , μα ωραίο θέαμα οι ανθισμένες μυγδαλιές . Η Άμφισσα όμορφη πόλη , μ' ένα κάστρο σαν κορώνα της , χτισμένο απ' τους Ενετούς ( σημ : το κάστρο είναι αρχαίο κι' αργότερα πρόσθεσαν οι Φράγκοι κι όχι οι Βενετσάνοι ) . Προς το νότο , και κατά μήκος του δρόμου προς την Ιτέα , εκτείνεται μιά ασύλληπτης ομορφιάς θάλασσα από ελιές . Ο κόσμος είναι πολύ ήσυχος . Έχω τη Διοίκηση του ΙΙΙ Λόχου . Οι φαντάροι τα πάνε καλά με τον κόσμο κι' οι εμπορικές τους σχέσεις άριστες . Αχώνευτοι οι Γερμανοί .
15-2-43 : Μιά δασκάλα βρέθηκε το πρωί κρεμασμένη απ' τους " ANDARTES " σε μιά ελιά του ελαιώνα . Ταράχτηκαν όλοι . Τη φουκαριάρα !
16-2-43 . Κάνω αναγνώριση στη Δεσφίνα . Στο γιατρό BRUNI ( Mπρούνι ) ήρθαν πολλοί χωρικοί γιά να τους εξετάσει . Λένε πως ο " JATROS " ( γιατρός ) , ο δικός τους δηλαδή , " δεν ξέρει πολλά ". Οι γυναίκες - όλες στα μαύρα - κάθονται στα πεζούλια των δρόμων και γνέθουν βαμπάκι και μαλλί .
Μιλώ με το δάσκαλο του χωριού που ξέρει και λίγα Γαλλικά . Μου μιλάει γιά πολλή φτώχεια . Μας προσφέρουν κρασί και καφέ ( ακηθινό καφέ ) . Ζεστασιά κι' άνοιγμα καρδιών . Δίνω διαταγή : " αλλοίμονο σ' όποιον φαντάρο κλέψει έστω και μιά ελιά ". Ο κόσμος φοβόταν μήπως και κάψουμε το χωριό .
20-2-43 . Αναγνώριση K.KISSIADE και Πεντεόρια ( σημ: προφανώς αναφέρεται στην Κ.Κίσελη , γιατί δεν υπάρχει άλλο χωριό που να μοιάζει το όνομά του ) . Σ' αυτά τα μέρη ο κόσμος μας κοιτάζει ψυχρά , αλλά όχι με μίσος . Άνθρωποι του μόχθου με φτώχεια πολλή . Μάτια σαν νάλεγαν : Τι γυρεύετε εδώ σε τούτη την ξεραίλα ; Τι νομίσατε πως θα βρίσκατε ; Από τα παιδάκια που με πλησιάζουν : " Καπετάνιο , κινίνο , κινίνο , κινίνο ! ". Ήθελαν κουφέτα κινίνου , γιατί εδώ έχει πολλή ελονοσία . " Δεν έχω απάνω μου παιδιά ", απαντώ στα ξυπόλυτα αγόρια και μελαγχολώ , γιατί το μυαλό μου γυρίζει στα δικά μου παιδιά , που , τουλάχιστον , είχαν παπούτσια ! Ήθελα όμως νάχα εδώ τους μαθητές μου , να δούνε παιδιά του Σχολείου με γυμνά ματωμένα πόδια ! ( σημ : Ο Ουμπόλντι ζούσε στη Β.Ιταλία , και φαίνεται δεν γνώριζε τη ζωή της Ν.Ιταλίας , στην Καλαβρία και τη Σικελία ). Εντύπωση τρομαχτική , πετάξαμε ένα άδειο δοχείο , σαν άχρηστο . Τρεις χωρικοί παραλίγο να σκοτωθούν γιά την κατοχή του . Καταραμένος νά 'ναι ο πόλεμος .
Στην KISSIADE ( είπαμε ίσως Κίσσελη η Άγιοι Πάντες ) κοιμάμαι με τον ιπποκόμο μου στο σπίτι ενός χωρικού . Η οικογένειά του είναι ευχαριστημένη που θα φιλοξενήσει έναν αξιωματικό , γιατί έτσι αισθάνεται πιό ασφαλής και προστατευμένη από ενδεχόμενες βαρβαρότητες των στρατιωτών . Χώρισαν τό δωμάτιο μ' ένα παραπέτασμα . Κατά τη 1 πετάχτηκα από τα ξεφωνητά μιάς γυναίκας . Πίσω απ' το χώρισμα είχαμε...μαιευτήριο ! Γεννήθηκε ένα αγοράκι . Ο πατέρας , ευτυχισμένος , μου ζήτησε τ' όνομά μου να το δώσει στο νεογέννητο ! Στο Γαλαξείδι , γεύμα στο σπίτι του προέδρου , μαζί μας κι' ένας αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού , που μιλούσε πολύ καλά τα Ιταλικά . Πολλή ευγένεια και τελείως διάφορη εικόνα από την ως τώρα .
22-2-43 . Με τους Ντονάτι και Γκαλάντι φεύγω στο Μεσολόγγι γιά εκπαίδευση στα χημικά όπλα . Περνώ από το Λιδωρίκι κι' από δρόμους αδιάβατους και κλειστούς , πάνω σ' απόκρημνα βουνά . Σταθμός στην καταπλκκτική Ναύπακτο . Εξαιρετική καθαριότητα στο επιταγμένο ξενοδοχείο " Βρετανία " , σ' αντίθεση με τα Αθηναικά , όπου είδα γιά πρώτη φορά κοριούς . Παρακολούθησα την κηδεία μιάς κοπέλας που πέθανε από ελονοσία . Η σορός ήταν πάνω σ' ένα ανοιχτό φέρετρο . Εντυπωσιάστηκα . ( Στην Ιταλία αυτό απαγορεύεται ) . Το προσωπικοό του ξενοδοχείου ευγενικό , αλλά συγκρατημένο . Γι' αυτούς - δυστυχώς - είμαστε κατακτητές , κι' έχουν δίκιο .
23-3-43 . Φοβόμαστε εξέγερση του πληθυσμού , γιατί , ανατρέχοντας το καλεντάρι θα δει κανείς ότι τέτοιο καιρό το 1821 ο αρχιμανδρίτης της Πάτρας ( εννοεί τον Π.Πατρών Γερμανό ) ξεσήκωσε τους Έλληνες εναντίον των Τούρκων . Το πρωί έγινε σεισμός κι' οι τοίχοι ταρακουνήθηκαν .
27-3-43 : Από μιά γυναίκα αγοράζω στην Άμφισσα 6 οκάδες παρθένο λάδι ( χρώμα πράσινο , πυκνόρευστο σα βούτυρο , βγαλμένο με τον παλιό τρόπο στη μυλόπετρα ) προς 5.000 δρχ. την οκά . Στην Αθήνα έφτασε 8-10.000 , κι' η λιρέτα 800 δρχ !
   31-3-43 : Στις τρεις το απόγευμα μ' ένα σαραβαλιασμένο φορτηγό φτάνω στο Λιδωρίκι . Το βρίσκω καλύτερο από την Άμφισσα , γιατί αγαπώ τα βουνά , σαν κάτοικος των Άλπεων , ποί 'μαι κιέγώ . Ωραία βουνά και θέα .
    1-4-43 : Ταχτοποιήθηκα σ' ένα σπίτι , δίπλα σε μιά βρύση μ' ένα χιλιόχρονο πλάτανο . ( σημ: εννοεί του Κοτλιά το σπίτι ). Επίσκεψη στους Μαλακάρνε και Πιτσιέντι , ( σημ: Ο Πιτσιέντι , πολιτ.μηχανικός , εφ.λοχαγός , χρημάτισε και Φρούραρχος ) που μένουν πάνω στο οχυρό ( σημ: στον Τραγουδάκη , όπου ο Αγ.Κων/νος ). Δυσάρεστη έκπληξη , είδα τα πρώτα κουνούπια να στέκονται πάνω στα τζάμια . Πιό πολύ φοβάμαι αυτά παρά τους " ANDARTES ". Άτιμα χρόνια ! Σύννεφα χαμηλά σωριάζονται από τις κλεισούρες των απέναντι βουνών και κλείνουν τον ορίζοντα . Άγρια η φύση εδώ πάνω , αλλά μ' αρέσει .
   2-4-43 : Λαμπρή λειτουργία από τον στρατ.ιερέα  ντον Ντίνο , στην πλατεία του Φρουραρχείου ( σημ: στον Αντώνη , μέσα στο τυροκομείο του Θύμιου Δούκα ) .
    3-4-43 : Σήμερα κρύο και παγωμένος αέρας . Αρχίζω προληπτική θεραπεία με κινίνο . Ο δυνατός αέρας γκρεμίζει το υπόστεγο του αυτοκινήτου μας .
    4-4-43 : Πόση μελαγχολία μου φέρνουν ετούτες οι οχυρωμένες ράχες ! Τι να συμβαίνει , άραγε , στ' απέναντι βουνά ; Οι πρόεδροι των χωριών , υποχρεωτικά , μας κατατοπίζουν γιά τις κινήσεις των ανταρτών , αλλ' όταν αυτοί έχουν φύγει απ' το χωριό τους ! Πιστεύω πως κίνδυνος υπάρχει μόνο γιά μεμονωμένους η μικρά τμήματά μας .
    5-4-43 : Το βράδυ μιά περίπολος πυροβόλησε δυό φορές κόντρα σε δυό σκιές , που κινούνταν κατά μήκος της πλαγιάς . Μείναμε σ' επιφυλακή μέχρι τις 8 Απριλίου , γιατί την ίδια μέρα του 1821 , με το Ιουλιανό ημερολόγιο , ο αρχιμανδρίτης της Πάτρας κήρυξε την Επανάσταση κατά των Τούρκων . Κυκλοφορεί φήμη ότι 3 νηοπομπές Άγγλων από την Κύπρο και τη Μάλτα κατευθύνονται στην Ελλάδα !
    6-4-43 : Βόλτα στο χωριό . Πολλοί χωρικοί με τοπικές ενδυμασίες . Κρίμα που δεν έχω την AGFA μαζί μου . Ωραίες φυσιογνωμίες . Κι'εδώ πολλή φτώχεια , κι' εδώ δεν μας μισούν , το πιστεύω αυτό . Ο Πιτσιέντι με πληροφόρησε ότι από τούτη την επαρχία , κοιτίδα των Δωριέων της αρχαιότητας , βγαίνουν οι καλύτεροι στρατιώτες της Ελλάδος .
    6-4-43 : Με τους Πρίτσι και Μπερτένγκι επισκεπυόμαστε το νεκροταφείο , αντίκρυ στ' οχυρό μας . Μιά γυναίκα μαυροντυμένη προσεύχεται σ' ένα σκουριασμένο τενεκέ μ' ένα κερί , ενός τάφου . Δοκίμασε να μας πει τον πόνο τη; , μα στάθηκε εμπόδιο το φράγμα της γλώσσας . Το νεκροταφείο είναι μελαγχολικό και φτωχό . Δεν έχει αγάλματα και μνημεία , γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία τ' απαγορεύει .
7-4-43 : Μιά φάλαγγα επιμελητείας χτυπήθηκε στο 141 χιλ. ( σημ: στο Κουμεντάρι , περίπου ) . Ο Μαλακάρνε ( Φρούραρχος - Λοχαγός ) με διατάζει να πάρω 30 άνδρες και να πάω ενίσχυση . Ήρθε μαζί μας κι' ο Λοχαγός Χ του μηχανικού , που είχε και το πρόσταγμα . Είχε μιά φοβερή δειλία , δεν ήθελε να προχωρήσει παρακάτω απ' το 139 χιλ. Τον απείλησα πως θα τον αναφέρω . Υπέκυψε . Βλέπουμε ένα λοχία μας πεσμένο ύπτια στο ρείθρο του δρόμου , ολόγυμνον , μ' ανοιγμένη την κοιλιά . Μακάβριο θέαμα ...Αρπάζουμε τα πολυβόλα , Κατεβαίνω με την ομάδα του Γκάλλι στην κοιλάδα που βρίσκετ' από κάτω , όπου τρέχει το ποτάμι ( σημ: ο Μόρνος ) . Κόσμος που έφευγε , κουβαλώντας μαζί του και το σκέπαστρο του αυτοκινήτου και τηλεφωνικά σύρματα . Μπήκαμε ως τη μέση στο νερό . Πυροβολούμε , τραυματίζουμε και πιάνουμε μερικούς πλιατσικολόγους . Στις 5,30' γύρισα στο Λιδωρίκι βρεγμένος . Πυρετός 39 και πονοκέφαλος . Πίνω μισή μπουκάλα ρούμι και πέφτω στο ράντζο ξερός .
8-4-43 : Ο Ντελ Έλμο λέει πως είδε , ανάμεσα στους επιτιθέντες και Άγγλους ( σημ: οι Ιταλοί όποιους έβλεπαν να φοράνε αγγλικές στολές τους περνούσαν όλους γιά Άγγλους ). Στις 2 ήρθε ένα αυτοκίνητο από την Άμφισσα και μας πληροφόρησε πως οι ANDARTES ξαναχτύπησαν την πόστα που είχε φύγει από την Άμφισσα και πως έγινε μακελειό . Δεκατέσσερις νεκροί μεταξύ τους ο Υπολοχαγός Βιανέλο , που τη νύχτα είχε κοιμηθεί στο ράντζο μου . Μιά φάλαγγα από την Άμφισσα έκαψε το χωριό Μαλανδρίνο . Τώρα τι φταίει ο κόσμος ; C' EST LA GUERE !
10-4-43 : Ένας εκπρόσωπος ορεινού χωριού , απ' αυτούς που έρχονται κάθε μέρα στο Φρούραρχο , φέρνοντας μάλιστα και λίγα αυγά γιά δώρα , νομίζω Κουπάκι , μιλούσε Ισπανικά . Πολύ πονηρός , σωστός Οδυσσέας . Με τα μάτια καταλαβαινόμασταν ότι ο ένας ψάρευε τον άλλον ! ( Νομίζω λεγόταν Βαρνάβας ) .
11-4-43 : Ο Αλεσσάντρο , ένα παιδί που μιλά καλά Ιταλικά , στην ΣΤ' τάξη του Γυμνασίου και που μας κάνει το διερμηνέα , όταν δημιουργείται πρόβλημα συνεννοήσεως με τους Προέδρους των γύρω χωριών , μου έδωσε ένα λεξικάκι Ελληνο - Ιταλικό : Εμπρός , προσοχή , πεινώ , διψώ , νερό , Τάγμα , αυτόμολος κλπ. ( το λεξικό το κρατώ ακόμα ).
12-4-43 : Πηγαίνω στο Γυμνάσιο του χωριού . Φτώχεια , φτώχεια , φτώχεια ! Θαύμασα τους συναδέλφους μου και τις συνθήκες δουλειάς τους . Θ μπορούσε να είμαι και γω στη θέση τους . Ιταλικό δημοτικό έχει περισσότερα εποπτικά όργανα από αυτό εδώ .
13-4-43 : Μου χάλασε το κουρδιστήρι του ρολογιού μου και πήγα σ' έναν Έλληνα φωτογράφο , νομίζω Βασίλη ( σημ: ναι ο Βασίλης Αγγελόπουλος ) . Μου το έφτιαξε , τούδωσα ένα σωληνάριο κινίνο , δεν έβρισκε λόγια να μ' ευχαριστήσει ο δυστυχής . Ο Μλακάρνε μου παρέδωσε τη Δ/νση του Λόχου , γιατί αύριο φεύγει αυτός γιά την Ιταλία . Τυχερός που είναι !
15-4-43 : Κάνω εκβάθυνση του ορύγματος , που οδηγεί από την πλατεία του Φρουραρχείου ως το οχυρό . Έπιασα και εγώ τον κασμά . Κάλοι και φουσκάλες στα χέρια , καλά κάνουν οι Έλληνες και βάζουν τις γυναίκες τους να δουλεύουν !
: Παρακάλεσα τον Αλεσσάντρο να ειδοποιήσει τον Πρόεδρο της Ρατινής ( εννοεί Ερατεινής ) να μας στείλουν 300 φυτά ντομάτας , 300 μελιτζάνας , 1 οκά κορκάρι , σπόρο από ραπάνια , καρότα , μαιντανό και καμπρολάχανο . Θα μεταβληθούμε σε αγρότες . Κάθε πρωί πολλοί άρρωστοι από τα γύρω χωριά έρχονται στο γιατρό μας τον Μπρούνι , ένα χρυσό παιδί και λαμπρό επιστήμονα . Εδώ οι εχθρότητες παραμερίζουν . Δεν δέχεται πληρωμή , ούτε αυγά , ούτε μαλλί , τίποτε , λαμπρός νέος .
20-4-1943 : Δίνω στον Ντίνο , έναν Έλληνα χωροφύλακα , που πάει στην Αθήνα , γράμματά μου να τα ταχυδρομήσει . Γνωρίζομαι με τον Πρόεδρο του χωριού . ( Σημ: πρόκειται γιά το λεβέντη Γιώργο Παπαδόπουλο ) . Άριστη εντύπωση . Έχει τον μικρότερο αδελφό χαμένον στην Αλβανία . Σωστός συγκλητικός των Ρωμαικών χρόνων . Πρόκριτος του Καλαί . Και διπλωμάτης , πόσες ευθύνες ! Έκανε γιά πρότυπο σ' αυτούς του " Παλάτσο Κίτζι " .
   21-4-1943 : Αλληλογραφία χάθηκε . Κατασχέθηκε στο δρόμο από τους " ANDARTES " κι' ο Ντίνος υποχρεώθηκε να συνεχίσει γυμνός ως την Άμφισσα . Βράδυ γέλασα στην τραπεζαρία με την ιστοριούλα του Παολίκι . Μιά Έλληνίδα όταν τη ρώτησε ένας Ιταλός αξιωματικός γιατί δεν μπαίνει αυτ'η καβάλα στο μουλάρι , αλλά πάει με τα πόδια και φορτωμένη κι' αφήνει τον άντρα της καβάλα , απάντησε : " Τον θέλω νά 'ναι ...ξεκούραστος το ..βράδυ ..!!"
   22-4-1943 : Τη νύχτα είχαμε ένα απρόοπτο . Σκοτώσαμε ένα γάιδαρο , παίρνοντάς τον το φουκαρά γιά..παρτιζάνο ( αντάρτη ) . Θάφαγε και 3.000 σφαίρες , αντιβούιξαν όλη τη νύχτα τα ρέματα ! Γέλα τρελέ κόσμε : Μαντοβάνοι και Γενοβέζοι κάθε μέρα μαλώνουν . Εισηγήθηκα κλείσιμο οίκου ανοχής . Γενοβέζοι με τον Υπολοχαγό Λέπορε χτύπησαν επιδεικτικά τον Αλεσσάντρο ( σημ: τον Αλέκο Κωστάκη ) , σε ένα καφενείο στην κεντρική πλατεία . Παραλίγο συμπλοκή από Μαντοβάνους . Δικαιολογία του Λέπορε την πέταξα ..καλάθι αχρήστων .
   23-4-1943 : Πάω χωρίς συνοδεία στην Ελληνική Εκκλησία . Είναι γιά τους Ορθόδοξους  Μ. Παρασκευή . Είναι μιά λειτουργία μυστηριακή , στην οποία κυριαρχούν λειτουργικοί ύμνοι , που έχουν έναν αλλοιώτικο εξωτικό ρυθμό , σχεδόν ανατολίτικο . Η Εκκλησία ήταν κατάμεστη κι' όλοι με παρατηρούσαν με περιέργεια . Ο Αλεσσάντρο μου είπε ότι στον καιρό της ειρήνης οι λειτουργίες γίνονταν τη νύχτα κι είναι - βοηθούσης και της εποχής - πολύ όμορφες . Τώρα γίνονται τ' απομεσήμερο . Στο γυρισμό προς το οχυρό , βλέπω στην πόρτα ενός σπιτιού μιά γυναίκα μαραμένη και σκελετωμένη να τρέμει απ' το κρύο , ενώ ο ήλιος έκειγε . Ήταν από την ελονοσία .
   25-4-1943 : Πάσχα . Γεύμα  εκλεκτής ποιότητας από κατσικάκια αγορασμένα και τα περισσότερα δωρισμένα από τους τσοπάνηδες . Μπορεί να πεις , ό,τι θες γιά τον τόπο τούτο , αλλά γιά το κρέας του όχι . Ούτε στις Άλπεις έφαγα πιό νόστιμο . Αυγά είχαμε από προσφορές των Ελλήνων ασθενών του Μπρούνι του " πιό καλός γκιατρός " , όπως λένε όλοι τους αυτοί οι δυστυχείς .
   28-4-1943 : Είδα να κουρεύουν πρόβατα , αν μιλούσαν τα καημένα....Μίλησα μ' έναν τσοπάνη της Αλβανίας του υψώματος Ιβάν . Τώρα φίλοι , πρόσφερα τσιγάρα .
    1-5-1943 : Ένα αναγνωριστικό αεροπλάνο πέταξε μεγάλο αριθμό προκηρύξεων πάνω απ' το Λιδωρίκι . Σ' αυτές ο Τσώρτσιλ παρακινεί την Ελλάδα σ' ένα καονούργιο πόλεμο , γιά να την κάνει - φαίνεται - αποικία της Αυτοκρατορίας του !
    5-5-1943 : Κομμουνισταί και Εθνικισταί " αντάρτες " δεν τα πάνε καλά . Προβλέπεται σύρραξη . " Ράδιο σκάρπα " ( ράδιο...αρβύλα ) : Άγγλοι ετοιμάζονται γιά μεγάλες κινητοποιήσεις μ' αντάρτες .
6-5-1943 : Χωριό ήσυχο . Γκάλι ισχυρίστηκε πως στα τελευταία σπίτια του χωριού συναντήθηκε με παρτιζάνο . Δεν έγινε πιστευτός και είναι μάλλον δικαιολογίες του γιά τις άσκοπες ερωτικές του αναζητήσεις . ( Σημ: κι' όμως ο Γκάλι είχε δίκιο , γιατί πράγματι έπεσε πάνω στο Γ. Κούστα , γιό της Λελούδας , φύλακα φυλακών κι' αντάρτη του 5/42 ). Αλεσσάντρο και Πρόεδρος βεβαιώνουν πως ούτε ένας στο χωριό δεν έχει βγει στο βουνό !!
1-6-1943 : Αλλάζουμε 1 οκά ρύζι με μιά κότα , 50 βατράχους με 2 κιλά ρύζι . Φαγητό μας εξαιρετικό , αλλά ρετσίνα σα φάρμακο . Ωραία όμως ρακή και κατσικάκια .
2-6-1943 : Με τον ιπποκόμο μου πήγα στο σπίτι μιάς γριάς που μου είχε πουλήσει , πλύνει και γνέσει πολλά μαλλιά . Πάνω απ' το τζάκι του σπιτιού της είδα μιά φωτογραφία ενός στρατιώτη . " Ποιός είναι ;" ρώτησα , " είναι γιός μου , που εσείς τον σκοτώσατε ! Έμεινα αμήχανος και προς στιγμήν άφωνος , αλλ' η γυναίκα μ'ένα αδύνατο χαμόγελο μου είπε : " Δεν φταίει κανείς ...ο πόλεμος ! Όταν τελειώσει ο πόλεμος θα ξαναγίνουμε ..φίλοι , μα οι νεκροί δεν ξαναγυρνάνε πιά " , κι'άρχισε να κλαίει . Αν δεν είχα μαζί μου τον ιπποκόμο μου θα ' κλαιγα κι' εγώ . Της έσφιξα και της φίλησα το χέρι με συγκίνηση . Τι ψυχικό μεγαλείο....Πίστεψα πως είχα μπροστά μου την πατρικία Ταρπήια , που της αγγέλλουν ότι ο τρίτος και στερνός γιός της , Γάιος - Μούκιους έπεσε στη μάχη , κι' υποφέρει μ' αξιοπρέπεια αντάξια της οικογενείας της , κι' όχι μιάν απλή κι' αγράμματη χωρική .
7-6-1943 : Ένας Έλληνας λοχίας , ακρωτηριασμένος κι' απ' τα δύο , ήρθε γιά νατον δει ο Μπρούνι , φέρνοντάς του ένα κουνέλι . Λέει : " γιατρός Ιταλιάνο μόλτο μπράβο , στρατιότι ιταλιάνο μόλτο μπόνο ". Παπάς από Λεύκα ήρθε να μάθει πότε θα έρθουν τα άλευρα του Ε.Σ . Έφερε δώρο 33 αυγά ( όσα τα χρόνια του Χριστού ) και Μαντσίνι μας υποσχέθηκε να κάνει μ' αυτά " ταλιατέλι " ( κάτι σαν χυλοπίτες ) .
19-6-1943 : Κατέβηκα στο Λιδωρίκι , γιατί ο Λόχος μου φεύγει γιά Άμφισσα . Στο οχυρό , μας αντικαθιστά ένα Τάγμα Πεζικού , πάρα πολύ απείθαρχο . Χθες έβγαλα φωτογραφία με Πρίτσι και Μπερτένγκι κι αγόρασα από ένα χασάπη δέρματα κατσικιών να τα στείλω στην πατρίδα να κάμουν καπέλα τα παιδιά μου .
4-7-1943 : Αποστολή στους Δελφούς , όπου σε μιά ταβέρνα είδα την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου . Μίλησα και κατατοπίστηκα μ' ένα ευγενέστατο αρχαιολόγο .
7-7-1943 : Διέλευση Γερμανικής φάλαγγας , η οποία σταμάτησε στο Λιδωρίκι , γιατί οι Άγγλοι με τους αντάρτες ανατίναξαν μιά γέφυρα και την ξαναφτιάχνουν οι Γερμανοί . ( Σημ: του Στενού και της Ρέρεσης ) .
12-7-1943 Περνά από το πρωί η τεθωρακισμένη μας μεραρχία ΒRENNERO , που επιστρέφει στην Ιταλία .
18-7-1943 : Κάνω μιά βόλτα στο μέρος που έχουν κατασκηνώσει Τούρκοι ( σημ: εννοεί γύφτοι ) οι οποίοι δεν συγχρωτίζονται με τους Έλληνες . Πολύ βρώμικοι και καπνίζουν με μακριές πίπες . Γυρεύουν κινίνο , και ,προσ στιγμήν , γίνονται απειλητικοί . Κάνω πως βγάζω το πιστόλι , ξαναγίνονται χαμογελαστοί και μου πρσφέρουν ρόδια . Τι κόσμος !!!
Εδώ τελειώνουν τ' αποσπάσματα του ημερολογίου του Δ/τού του ΙΙΙ Λόχου του 120 Τ. Πολ/λων , υπολοχαγού Ουμπόλντι . Μετά την κατάρρευση της Ιταλίας , ο Ουμπόλντι , πήγε με όλο το τάγμα , αιχμάλωτος στη Γερμανία , απ' όπου γύρισε στο χωριό του το 1945 .Δίδαξε σε Γυμνάσιο , τώρα είναι συνταξιούχος ( αναφερόμαστε στο 1980 ) .
Στις 30-10-1980 , σε μιά επιστολή του προς τον Αλεσσάντρο , τον Αλέκο Κωστάκη , γράφει :
" Πόσα χρόνια πέρασαν ! Κι' όμως από την Ελλάδα και τους Έλληνες , αν δεν είχε μεσολαβήσει ο πόλεμος , διατηρώ άριστες αναμνήσεις . Δεν μπορώ να ξεχάσω τις 19 Σεπτεμβρίου του 1943 , όταν , κλεισμένοι αιχμάλωτοι στα βαγόνια του Σταθμού των Αθηνών , μας έφερνε ο κόσμος και τα παιδιά , με κίνδυνο της ζωής τους , σταφύλια , σύκα , κομμάτια " BOBOTA ". Συμμετοχή στη δική μας πίκρα . Στη Γερμανία ΟΥΤΕ ΝΕΚΡΟΣ δεν θάθελα να γυρίσω . Στην Ελλάδα ΝΑΙ κι' ελπίζω , αν τα καταφέρω , να την ξαναδώ και ν' αντικρίσω το λαμπρό και γαλανό της ουρανό . Το 1971 ο γιός μου Τζούλιο ήρθε στην Ελλάδα μ' ένα φίλο του . Σταμάτησε κι' έφαγε στο Λιδωρίκι και μού 'φερε και πολλές φωτογραφίες . Αλήθεια πόσο άλλαξε ! "


  Κώατας  Ευθ. Καψάλης



  Λιδορίκι

H ΔΩΡΙΔΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ..ΠΡΟΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ....

 

   Έτσι περιγράφει  τον τόπο μας ο Γάλλος GASTON DESCHAMPS , στο βιβλίο του " Η Ελλάς Σήμερον " (1898 ) .

 
 

   " Η Δωρίς είναι ιδανική δι' αυτοσυγκέντρωσιν και διά να λησμονήση κανείς τους μακρούς μονολόγους , δεν δύναμαι να την περιγράψω λεπτομερώς . Ομοίως , θα ήτο ανόητος η προσπάθεια απεικονίσεως δι' αχρώμων λέξεων των αδρών γραμμών των ορέων τα οποία διαγράφονται εις τον ουρανόν , των χειμάρων οι οποίοι χαράσσουν τας κλιτύς , των τεφρών βράχων τους οποίους ο ήλιος βάφει δοδίνως , των αποτόμων κορυφών , του ελαφρού και διαυγούς αιθέρος , των μακρινών ήχων των κωδώνων , των αργοσύρτων μελωδιών των βοσκών .

   Είναι αδύνατον να αναπαρασταθούν διά λόγων αι μακριναί φωναί των γυναικών αι οποίαι εργάζονται εις τους αγρούς και αι υψηλαί κορυφαί αι οποίαι κατά την δύσιν του ηλίου αποκτούν χρυσούν " φωτοστέφανον ",τα μικρά και επισφαλή μονοπάτια , τα δάση των πυκνών δρυών με τα λαμπερά φύλλα και τας ακτίνας του ηλίου αι οποίαι φθάνουν ως την γην ως σταγόνες φωτός .

   Οι ξένοι οιν οποίοι διέκριναν από  την κουπαστήν των ατμοπλοίων τας ακτάς της Πελοποννήσου και των αγόνων Κυθήρων και έκαμαν μικράν εκδρομήν εις την Αττικήν σημειώνουν συνήθως εις τα ημερολόγιά των : " Η Ελλάς είναι η χώρα η οποία στερείται υδάτων και δένδρων ".

   Με κίνδυνον να θεωρηθώ παραδοξολόγος , τολμώ να ισχυρισθώ ότι εύρον εις τας κοιλάδας της Δωρίδος το μουρμούρισμα των πηγών και την δροσιάν του πλατάνου . Τα ύδατα εκεί κυλούν ζωηρώς εις μικρά ρυάκια τα οποία διαγράφουν αργυράς ταινίας μεταξύ των αμπέλων και των ανθισμένων θάμνων .

   Αναπαύεται ο ταξιδιώτης , μετά τον καύσωνα της ημέρας , πλησίον των μικρών ποταμών οι οποίοι κυλούν γάργαροι επί της κοίτης εκ λίθων . Ο ήχος των είναι μουσικός και φέρει γαλήνην και ανάπαυσιν μετά την κούρασιν εκ των καθέτων ακτίνων του ηλίου . Οι κάτοικοι 'εχουν θέσει τα ύδατα εις υδραγωγεία , η μάλλον ανοικτούς ξύλινους αγωγούς υδρεύσεως . Εις την Ανατολήν οι άνθρωποι γεύονται το ύδωρ ως ημείς γευόμεθα τον οίνον . Ο χωρικός ο οποίος ξεδιψά εις κρυσταλλίνην πηγήν είναι ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου . Ένα παλληκάρι μου έλεγε : " Με αυτό το νερό , κύριε , δεν χρειάζεται ούτε ψωμί ! "

   Διά να θαυμάση κανείς εν τω συνόλω της την επαρχίαν Δωρίδος  και την κοιλάδα του Μόρνου , ποταμού αγνώστου και ωραιοτάτου , πρέπει να ανέλθη μέχρι του χωρίου Μαύρο Λιθάρι εις υψόμετρον 1.176 μέτρων . Η τύχη ηθέλησε να ευρίσκωνται εις το σημείον εκείνον διακόσιαι κεραμοσκεπείς οικίαι . Ο πολιτισμός ωδήγησεν εκεί διδάσκαλον , ειρηνοδίκην , απόσπασμα Χωροφυλακής , με επικεφαλής λοχίαν των Ευζώνων και ωπλισμένον με τυφέκιον Γκρά .

   Εις το κατάστημα του χωρίου τούτου ανευρίσκονται μελανοδοχεία , κονδυλοφόροι , κλωσταί και πολλά άλλα παραδόξως σύγχρονα αντικείμενα .Ευτυχώς υπάρχουν και άλλα πράγματα εις το Μαύρο Λιθάρι . Από το σημείον εκείνο , η θέα είναι αληθώς μεγάλη , πράγμα μάλλον σπάνιον εν Ελλάδι .

   Τα όρη συμπλέκουν τας καμπύλας των και ομοιάζουν προς βίαια γιγαντιαία κύματα . Βαθεία τομή χαράσσει βάραθρον μεταξύ των ορέων Κόραξ και Γκιώνα και σημιεοί την κοίτην του Μόρνου . Τα όρη αυτά αποτελούν ίδιον κόσμον και θα ήτο ματαία η προσπάθεια περιγραφής των . Εν τούτοις , είναι εύκολον να διακρίνη σαφείς ζώνας . Υψηλά , εις τας δύο πλευράς του βαράθρου υπάρχουν τεράστιοι τεφροί βράχοι οι οποίοι λάμπουν εις τον ήλιον . Αι επιφάνειαί των είνα ανώμαλοι , διακόπτονται υπό σχσμών ως υπό πτυχών , και εις τας κοιλότητας υπάρχει χιών και σκιαί . Το σύνολον διαγράφεται ως δαντέλλα επί του καθαρού γαλανού ουρανού .

   Η γραμμή της Γκιώνας είναι ηρεμοτέρα και ευρυτέρα . Αντιθέτως  ο Κόραξ είναι σύνολον οξειών κορυφών αι οποίαι καταλήγουν εις την υψηλοτέραν όλων , η οποία ομοιάζει προς κωδωνοστάσιον ναού . Εις τας κλιτύς οι βράχοι δημιουργούν εξαρτήματα και αγρίας κοιλότητας . Η χιών άλλοτε καλύπτει τας κορυφάς και άλλοτε εις τας κοιλότητας και εκτείνεται ως υγρός άργυρος ο οποίος εχύθη εις "καλούπι " .

   Χαμηλότερον , κάτω από τους κατολισθήσαντας βράχους , τα έλατα υψούνται πυκνά και αριστοκρατικά , προσθέτουν σκιάν εις το θέαμα και το βαθύ πράσινο χρώμα των διακόπτεται μόνον από τα ξέφωτα . Μετά τα δάση , εις τον μυχόν της κοιλάδος , τα ρέοντα ύδατα λάμπουν καθώς κυλούν μεταξύ του χόρτου . Ο αραβόσιτος φύεται εις την μεγάλην έκτασιν και οι αγροί χωρίζονται εκ σειρών δρυών και ελαιών .

   Η θερμότης του ηλίου μετριάζεται εκ της ψυχρότητος των κορυφών . Ζωηρός , σχεδόν παγερός άνεμος μαστιγώνει το πρόσωπον και έχει οσμήν τηκομένης χιόνος . Αι νύκται εις το Μαύρο Λιθάρι είναι ψυχραί .Και είναι πολύ παράδοξον το θέαμα των κατοίκων του χωρίου , ενωρίς την πρωίαν , όταν κυκλοφορούν με την κάπαν των και φυσούν τα δάκτυλά των διά να θερμανθούν . Είναι απίστευτος εμπειρία εν Ελλάδι κατά τον Ιούλιον .

   Εις την περιοχήν αυτήν , το παρελθόν είναι τόσον αναμεμιγμένον με το παρόν , ώστε υποχρεούται κανείς να προβή εις αφαίρεσιν διά να διακρίνη μεταξύ αυτών . Από της τραπέζης όπου γράφω , διακρίνω από το παράθυρον τον σκοτεινόν όγκον της Οίτης , η οποία καλύπτεται υπό δασών , την κοιλάδα του Σπερχειού , ευρείαν έρημον όπου φύονται μόνον κάλαμοι και όπου υπάρχουν πολλά επικίνδυνα έλη και εις το βάθος τα όρη τα οποία σχηματίζουν απότομον υείχος και κλείουν εις τον ορίζοντα από το Καλλίδρομον και τας Θερμοπύλας μέχρι των υψηλών βράχων του Τυμφρηστού . Από την άλλην πλευράν διακρίνεται ο Μαλιακός κόλπος , η κυανή θάλασσα και η γραμμή της Ευβοίας....." .

   Έτσι είδε τη Δωρίδα , και το κατέγραψε , ο Γάλλος συγγραφέας το 1898 , κι'  αυτό που αβίαστα..ξεπηδάει , απ' τη..γλαφυρή του περιγραφή , είναι η ..απέραντη ομορφιά της Δωρικής γής... "

  Κώστας Ευθ. Καψάλης

  Λιδορίκι

ΕΛΑΙΑ ΔΩΡΙΔΟΣ

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΑΙΑΣ ΔΩΡΙΔΟΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΟΥΣ, ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΤΡΑ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΛΑΙΑΣ

Ο πολιτιστικός Σύλλογος Ελαίας για 2η χρονιά , προσκαλεί όλες τις κυρίες που κατάγονται ή έχουν συγγενική & φιλική σχέση με την Ελαία σε ένα απογευματινό τσάι το Σάββατο στις 18 Δεκεμβρίου 2010 στο ξενοδοχείο Electra Hotel, στον χώρο του εστιατορίου & ώρα 18.00 μ.μ (Ερμού 5, Αθήνα- στάση μετρό Σύνταγμα)
Η τιμή της συμμετοχής ανέρχεται στο ποσό 15,00€ (απογευματινο set up)
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση παρακαλώ καλέστε στο 6934 473832 (Γιώργος Κούτρας)


Σας περιμένουμε όλες ! ! !

Με τιμή,
Ο Πρόεδρος του Συλλόγου
Κούτρας Γεώργιος

 Georgios Koutras – MAIL, elaiafokidos@yahoo.gr /
.

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Διαμαρτυρία πολιτων στη λειτουργία των στη λειτουργία των διοδίων


Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των πολιτών που
αντιδρούν στη λειτουργιά των διοδίων στο Νομό της Φθιώτι-
δας.

Σε αυτή την έκδοση του Στερεότυπου έχετε την δυνατότητα να ενημερωθείτε μέσω της συνέντευξης του μέλους της Επιτροπής Αγώνα πολιτών Ενάντια στα Διόδια, Αργύρη Αλεξίου για τους λόγους που οι πολίτες και της Στερεάς ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε πολιτικές που βλάπτουν το κοινό συμφέρον.

Επίσης ενημερωθείτε για τα όσα ειπώθηκαν από μέρους της κυβέρνησης στη συνάντηση του Υπουργού Εσωτερικών και πρώην Αυτοδιοικητικού Γ. Ραγκούση προς τους αιρετούς περιφερειάρχες και Δημάρχους που συμμετείχαν στην ενημέρωση για τον Καλλικράτη,
την ίδια στιγμή που ο αρμόδιος Υφυπουργός Εσωτερικών
ενημέρωνε με επιστολή – τελεσίγραφο τις περιφέρειες για
τις μετατάξεις των υπαλλήλων των ΟΤΑ.
Δυο βουλευτές της ΝΔ στη Στερεά, ο Θανάσης Γιαννόπουλος και ο Σίμος Κεδίκογλου βρέθηκαν στο πολιτικό επίκεντρο με αφορμή τη συνάντησή τους με τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Αντ. Σαμαρά.
Η Άρια Αγάτσα και ο παναγιώτης Γιαννάκης
παίρνουν θέση για το Νοσοκομείο της Θήβας. Η εισήγηση
της βουλευτή του πΑΣΟΚ Ευβοίας Βάσως Τσόνογλου στο
Ελληνικό Κοινοβούλιο για την δικαιοσύνη. Διαβάστε ακόμα
για τη θέση της ΚΕΔΚΕ για τον προϋπολογισμό του 2011
καθώς και για τις αλλαγές στον Καλλικράτη, την επέτειο για
την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, την Εφαρμο-
γή του μητρώου εμπόρων- εισαγωγέων κρέατος και κρεοπω-
λών, καθώς και για την πορεία στο Αγρο-ΤΕΜπΜΕ και την
χρηματοδότηση μέσω πΑΑ για ίδρυση μονάδων παραγωγής
ζωοτροφών και τέλος όλη η αθλητική επικαιρότητα στη Στε-
ρεά.

K A T E R I N A   Π A ΞI N O Y

-ΕΦΗΜΕΡ. ΣΤΕΡΕΌΤΥΠΟΣ - ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
.


Θ.

Αγαπημένοι Ιρλανδοί και κακοί Έλληνες!


Dw-world




Επιστολή της Bild στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου

Γιατί ορισμένα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης αντιμετωπίζουν με το γάντι τους Ιρλανδούς, αλλά με το μαστίγιο τους Έλληνες, αν και οι δύο λαοί υπέπεσαν στο ίδιο δημοσιονομικό ολίσθημα;

«Για αγαπημένους Ιρλανδούς και κακούς Έλληνες», τιτλοφορείται άρθρο της εφημερίδας Tageszeitung.

 Αφορμή η διαφορετική συμπεριφορά των γερμανικών μέσων ενημέρωσης απέναντι σε Έλληνες και Ιρλανδούς μετά την ένταξη των δύο χωρών στο μηχανισμό στήριξης.

Επισημαίνει λοιπόν η γερμανική εφημερίδα: " Όταν η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης απάντησαν με επιθέσεις ειρωνείας και μίσους: 'Γιατί δεν πουλάτε τα νησιά σας χρεοκοπημένοι' ,τους συμβούλευαν έμμεσα. 'Πώς περνάνε οι Έλληνες με τα δισεκατομμύριά μας', ρωτούσαν με ειρωνεία. Μια άλλη εφημερίδα ρωτούσε: 'Ποιός άφησε τους Έλληνες να μπουν στο Ευρώ;'

 Η εφημερίδα Bild τάσσονταν μάλιστα υπέρ της επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή.


Εντελώς διαφορετική η εικόνα με την Ιρλανδία: Η ίδια εφημερίδα τιτλοφορούσε σχετικό άρθρο της: 'H Ευρώπη τρέμει για το μέλλον της Ιρλανδίας' και έκανε λόγο για 'ιρλανδική τραγωδία' επισημαίνοντας: 'Οι ουρές των ανθρώπων που πεινούν στο Δουβλίνο είναι τόσο μεγάλες που συχνά δεν χωράνε σ' ένα δρόμο'."


 Άρχισαν και στο Δουβλίνο οι διαμαρτυρίες

"Για ποιό λόγο η διαφορετική αντιμετώπιση; Μήπως επειδή οι Έλληνες δεν αποδέχονται μοιρολατρικά αυτά που συμβαίνουν και κατεβαίνουν στο δρόμο, ενώ την ίδια στιγμή οι Ιρλανδοί ντρέπονται γιατί απλώνουν το χέρι;

Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης δείχνουν υπερβολική κατανόηση για τους Ιρλανδούς, οι οποίοι μετά από αιώνες φτώχειας έβγαλαν χρήματα και έκαναν επί μια 15ετία πάρτι σπατάλης."

"Το γερμανικό βλέμμα συμπόνιας ίσως να οφείλεται στο βιβλίο του γερμανού νομπελίστα συγγραφέα Heinrich Böll 'Ιρλανδικά Ημερολόγια', στο οποίο οι Ιρλανδοί περιγράφονται λίγο ως παράξενοι, αλλά σίγουρα αξιαγάπητοι. Ίσως πάλι η κατανόηση των Γερμανών να σχετίζεται με την μεταπολεμική εποχή, όταν οι Γερμανοί ήταν ευπρόσδεκτοι στην Ιρλανδία, προφανώς με το λανθασμένο σκεπτικό ότι όποιος πολέμησε τη Βρετανία δεν μπορεί να είναι και τόσο κακός.

Ας μην ξεχνάμε ότι μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο καμία χώρα δεν ήθελε να παίξει εναντίον της Εθνικής Γερμανίας εκτός από τους Ιρλανδούς.

Ίσως οι επόμενες ημέρες με τις προετοιμαζόμενες διαδηλώσεις των Ιρλανδών κατά των μέτρων λιτότητας να αλλάξουν λίγο αυτά που πιστεύουν τα γερμανικά μέσα για τους Ιρλανδούς. Πάντως οι αναγνώστες της εφημερίδας Bild είναι πιο σκληροί με τους Ιρλανδούς από ότι το έντυπο που διαβάζουν. Το 81% των ερωτηθέντων απάντησε ότι οι Ιρλανδοί ζούσαν πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες και ότι θα πρέπει τώρα να βγάλουν μόνοι τους τα κάστανα από τη φωτιά."

«Η παράνομη μετανάστευση είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα»



«Η ΕΕ θα πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα να αντιμετωπίσει τα κύματα προσφύγων», διαβάζουμε σε άρθρο της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung. Η εφημερίδα επικαλείται τη μαρτυρία του προέδρου της επιτροπής του γερμανικού κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα Τομ Κένιγκς που επισκέφθηκε πρόσφατα την περιοχή των ελληνοτουρκικών συνόρων.

«Η κατάσταση είναι απαράδεκτη", είπε στην εφημερίδα του Μονάχου ο Γερμανός βουλευτής, "οι καταυλισμοί είναι γεμάτοι, λείπουν κρεβάτια, κουβέρτες, οι συνθήκες υγιεινής είναι κακές και δεν υπάρχουν μεταφραστές. Η Ευρώπη δεν πρέπει να αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της. Η παράνομη μετανάστευση είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα».

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος
Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου.

.
 Θ.

ΟΙ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ..

image

 
Ένα απέραντο δωμάτιο , σκοτεινό , ειν' η ζωή μας ,
γεμάτο γυάλινους.. φανταχτερούς καθρέφτες .
Ένας , μονάχα μόνο , δείχνει την εικόνα τη σωστή μας ,
και , δυστυχώς , οι άλλοι , όλοι , είναι..ψεύτες ..
                      *                *
Μας ξεγελούν , σαν τους κοιτάμε το πρωί ,
δείχνοντας πάντα , ό,τι θέλουνε τα μάτια μας να δούνε ,
μας ξεγελούν , μας περιπαίζουν , κάθε μια στιγμή ,
καθώς , τα θλιβερά ειδωλά μας , ν'αποφύγουν προσπαθούνε .
                      *                 *
Δυστυχισμένοι , όσοι ζήσανε και ζούνε , τη ζωή τους ,
μέσα απ' τους ψεύτικους , κρυστάλλινους καθρέφτες ,
λαθρεπιβάτες , λες , σε κάθε ολέθρια , περιπλάνησή τους ,
ξεγελασμένοι , ξεγελούν τον εαυτό τους , οι..άθλιοι ψεύτες ...




    Kώστας  Ευθ. Καψάλης - Λιδορίκι


 
ΑΓΩΓΙΑ ΚΙ' ΑΓΩΓΙΑΤΕΣ ΣΤO  ΠΑΛΙΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ


To..." Eξπρές του...Λιδορικίου ", ξεκινάει απ' το χωριό μας για το...χάνι Κουλατζή , επιβάτες ; τσολιάδες , φαντάροι , φουστανελάδες....σωτήριον έτος...1913 !!
                        *           *

   Εκείνο τον καιρό , 1880-1900 , η επικοινωνία με την Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα , γινόταν απ' του Κουλατζή το χάνι , ένα χάνι εκεί που είναι σήμερα η Ερατεινή . Άμαξες κι' αγωγιάτες με υποζύγια , κατέβαιναν ομαδικά γιά να φορτώσουν εμπορεύματα και τα είδη μονοπωλίου . Τα μονοπωλιακά είδη τα χτυπούσαν στη δημοπρασία ολόκληρα χωριά κι' έτσι , καραβάνια ατέλειωτα , από ξενηστικωμένα ζώα και θεονήστικους αγωγιάτες , ξεκινούσαν άγρια μεσάνυχτα από τα ορεινά χωριά τους , να φτάσουν χαράματα στο Χάνι , να φορτώσουν και να γυρίσουν πάλι μετά σ' αυτά .
   Οι αγωγιάτες , ως επί το πλείστον , ήταν μικρά παιδιά , 12 - 15 χρονών , που τά 'στελναν οι γονείς τους γιά τα χρήματα , μιάς και δεν διέτρεχαν κανένα κίνδυνο , αφού ήταν όλο το χωριό , σχεδόν , παρέα . Πήγαιναν άδειοι και καβάλα και γύριζαν με τα πόδια . Το καλοκαίρι , τα πράγματα΄..πήγαιναν κι' έρχονταν , το χειμώνα όμως , που το κρύο κι η παγωνιά περόνιαζε και που τα περισσότερα παιδιά δεν είχαν παπούτσια ; Τι λέω τα περισσότερα , όλα σχεδόν .

image

   Οι γονείς γιά ν' αντιμετωπίσουν αυτόν τον κίνδυνο , έχωναν τα πόδια των παιδιών τους μέσα σε μιά λινατσούλα μ' άχυρο , την έδεναν καλά-καλά , γύρω-γύρω , κι έτσι τα ποδαράκια τους δεν ξεπάγιαζαν στο πεντάωρο ταξείδι τους , καθώς κρέμονταν καβάλα πάνω στο ζώο .
   Οι αγωγιάτες του χωριού μας , πήγαιναν χαμηλά από τον Κούστη , πέρναγαν στο αμπέλι του Παπανικολάου , μύλο του Σφέτσου κι 'εβγαιναν στο Βύθλα , αποφεύγοντας το δημόσιο δρόμο . Ξεκινούσαν στις τρεις τα μεσάνυχτα κι' έφταναν το πρωί στο Χάνι , πριν καλά -καλά χαράξει . Τα ζώα απ' την κούραση και την πείνα , έφταναν τσακισμένα στον παραλιακό δρόμο , όπου αριστερά και δεξιά φύτρωναν " μπαμπζίνες "( πικροδάφνες ) κι' αν δεν τα πρόσεχαν μπορούσαν να φάνε και να ψοφήσουν . Τα ντόπια δεν τις έτρωγαν , ενώ τα δικά μας ίσως έφταναν ξεθεωμένα , ίσως γιατί δεν τις ήξεραν , τις άρπαζαν στα σκοτεινά και τις έτρωγαν κι έτσι πολλοί ορεινοί έχασαν πολύτιμα , γιά κείνα τα χρόνια της μαύρης φτώχειας , ζωντανά .
   Σ' ένα τέτοιο νυχτερινό αγώι , λοιπόν , συνέβη το εξής : Η ομάδα είχε ξεκινήσει στις 3 τα μεσάνυχτα και την αποτελούσαν μικρά παιδιά , έχοντας όλα δεμένη στα πόδια τους τη λινατσούλα μα τα άχυρα . Βρίσκονταν στο 'υψος του " Καμπλάκη " , όταν το γαιδούρι της μακαρίτισσας της Τραμποβάσιως " ξαφνιάστηκε " ( ποιός ξέρει από τι ) και πετάει τη θειά Βάσιω μέσα σε μιά πουρναρομαζιά με τα πόδια τον ανήφορο .
   Έβαλε τις φωνές και ρέκαζε το κορίτσι , αλλά ποιός να τη βοηθήσει , που όλα τα παιδιά ήταν δεμένα και δεν προλάβαιναν να λυθούν ; Ευτυχώς , έτρεξε ο Ντουμοδρόσος , που ήταν λίγο μεγαλύτερος και την έβγαλε απ' τα πουρνάρια και το " καραβάνι " συνέχισε το μαρτυρικό του δρόμο ως του Κουλατζή το χάνι .
   Ο Κουλατζής στο χάνι του είχε μιά κατσαρόλα όλη κι' όλη . Σ' αυτή έβραζε φασουλάδα γιά τους.. " Βλάχους " ( όπως μας έλεγαν οι παράλιοι ) και , μόλις έβλεπε νά 'ρχονται αγωγιάτες , έβγαινε και ρωτούσε : - Έρχονται κι άλλοι από πάνω ;
- Έρχονται , μπάρμπα , έρχονται , του απαντούσαν τα παιδιά κι εκείνος έδινε διαταγή στον παραγιό του : -- Ρίξε κι' άλλο νερό στα φασόλια , μάστορααα !!
   Ρίξε ..ρίξε όμως νερό , ο μάστορας , στο τέλος έπρεπε να κυνηγάς τα φασόλια με το..δίκανο και μερικές φορές αν τύχαινε να μείνουν πολλές μέρες στην κατσαρόλα , ελλείψει πελατείας , ξίνιζαν και τότε ο αγιογδύτης ο χανιτζής έκοβε μέσα μάραθο , μαρούλια και κρεμμυδόφυλλα , κι' άλλα ζαρζαβατικά , γιά να κόψει την ξινίλα τους .   

   Όσο γιά ψωμί , ας ήταν καλά το καλαμπόκι , που 'βγαζε το τελωνείο " ακατάλληλο προς ..βρώσιν " . Εκείνο τον καιρό , τη Δωρίδα την έσωζε το Ρουμάνικο καλαμπόκι , που το 'φερναν με καίκια απ' τον Πειραιά . Τα καίκια τα βαρυφόρτωναν ως τα μπούνια κι' αν καμιά φορά τύχαινε να πιάσει κάνα μπουρίνι , πήδαγε το κύμα μέσα κι έρεχε τα πάνω σακιά . Εκείνο , λοιπόν , το βρεγμένο καλαμπόκι άναβε και πίκριζε και το τελωνείο το 'δινε για ζωοτροφή . Ο Κουλατζής όμως , το 'φτιαχνε ψωμί και τάιζε τους ταλαίπωρους " βλάχους " , οι οποίοι , θέλοντας και μη , τό 'τρωγαν , μα τους έτρωγε .
   Το 'παιρναν οι κακόμοιροι , το 'κοβαν φέτες , το χάραζαν με το σουγιά , το καψάλιζαν στη φωτιά , κάνοντάς το " καρμάλα " ( φρυγανιά ! ) . Η καρμάλα εκείνη , έπιανε απ' το καψάλισμα μιά ροδοκόκκινη πέτσα , έξω - έξω , που τρωγόταν κάπως . Κάτω όμως απ' αυτή την πέτσα , , το υπόλοιπο ήταν " ίμπλα " ( σκέτη..λάσπη δηλαδή ). Η ίδια διαδικασία γινόταν γιά δεύτερη και τρίτη φορά , ώσπου , σιγά-σιγά να φαγωθεί όλο το ψωμί , αλλοιώς δεν πήγαινε ..κάτω με τίποτα .
   Αυτά τραβούσε , φίλοι μου , η ορεινή Δωρίδα της εποχής εκείνης , γι'αυτο και πολλοί πήραν των ..όμματιών τους και..χάθηκαν στις..τσιμεντουπόλεις...



                      Κώστας  Ευθ. Καψάλης  -  Λιδορίκι

TO ΛΙΔΟΡΙΚΙ ΤΟ 1895 Η παλιότερη φωτογραφία του Λιδορικίου που υπάρχει , είναι βγαλμένη στις 30 Ιουνίου του 1902 , απ' την πλευρά του Γυφτομαχαλά . * * Από το βιβλίο τον δημοσιογράφου Γ. Π. Παρασκ

30-6-1902
Η παλιότερη φωτογραφία του Λιδορικίου που υπάρχει , είναι βγαλμένη στις 30 Ιουνίου του 1902 , απ' την πλευρά του Γυφτομαχαλά .
 
                                       *           *

Από το βιβλίο τον δημοσιογράφου Γ. Π. Παρασκευόπουλου «Ταξίδια ανά την Ελλάδα», που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1869 σε σχήμα 21×14 cm και 442 σελίδες, αναδημοσιεύουμε τα αποσπάσματα, τα οποία αναφέρονται στο  Λιδορίκι .
" Ταξείδια ανά την Ελλάδα " . Τόμος Α' , 1895

   "  Το κέντρον της Δωρίδος , δηλαδή η πρωτεύουσα αυτής . Η τοποθεσία της πόλεως , ήτις δύναται καλλίτερον να ονομασθή κωμόπολις , ελεεινή . Μία ρεματιά με βουνά απότομα εκατέρωθεν , με πολλάς όμως και καλάς αμπέλους εις το κατώτερον μέρος . Έχει το Λιδωρίκιον αξίας λόγου οικίας , αλλ'αύται είνε ελάχισται , ο λόγος δε της μη αυξήσεως των κατοίκων είνε το ελαττωματικόν της τοποθεσίας . Δύο τρία της προκοπής καφφενεία και μία πλατεία εις το άκρον της πόλεως , συγκεντρώνουν τους ολίγους περιπατητάς , δημοσίους υπαλλήλους , αποστράτους αξιωματικούς - και δεν είναι ολίγοι - και τους ευπορώτερους .
                             *                   *
   Είνε το Λιδωρίκι η πρωτεύουσα του Δήμου Αιγιτίου , με Δήμαρχον τον κ. Παπακωνσταντίνου . Εις την πρωτεύουσαν της Δωρίδος καταλήγει η μόνη αμαξιτή οδός από Βιτρινίτσης και της Ερατεινής , η οποία είνε και το επίνειον της επαρχίας . Έχει αποπερατωθεί η οδός , αλλά δεν έχει τεθεί εις χρήσιν , διότι το από Ανάθεμα μέχρι Λιδωρικίου τμήμα αυτής , είνε πολύ στενόν , εις τρόπον ώστε δυσκόλως διέρχονται συναντώμενα δύο αμάξια . 'Ενεκα δε της αχρηστίας κινδυνεύει να καταστραφεί ολόκληρος η οδός , δι' ην χιλιάδες πολλαί εδαπανήθησαν .
                              *                     *
   Ο τόπος είνε υγιεινός , τον χειμώνα δε καλύπτει την πόλιν αυτήν χιών επί μήνας , επικρατεί δε ψύχος δριμύ . Προϊόντα δ' έχει δημητριακά ολίγα και κτηνοτροφίαν επίσης αξίαν λόγου . Ολίγοι από το Λιδωρίκι , πολλοί δε από τα λοιπά χωρία της επαρχίας κατέρχονται εις τας Αθήνας και τον Πειραιά και εξασκούν το επάγγελμα του γαλακτοπώλου . Και άλλοι μεν διατηρούν τα ωραιότερα εις το είδος καταστήματα , άλλοι πάλιν , πωλούντες γάλα και βούτυρον το χειμώνα μόνον , επιστρέφουν το θέρος εις τον τόπον των πίνοντες το ωραίον ύδωρ και αναπνέοντες τον καθαρώτατον αέρα των κάτω από τα έλατα .
   Οι πωλούντες εις τας οδούς γάλα έχουν εν ιδιαίτερον χαρακτηριστικόν , φορούν καλλιτέρας και καθαρωτέρας ενδυμασίας εις την επαρχίαν των ή εις τας Αθήνας . "

Απρίλης 1913 - Ερατ- Λιδορ
Απρίλης του 1913 , το.." εξπρές "του Λιδορικίου , ξεκινάει για Ερατεινή , με ..ποικιλία επιβατών μα και..εμπορευμάτων , απ' τον Αντώνη , όπου όπως βλέπετε υπάρχει ο θεόρατος πλάτανος .
 

   Μέσα απ' την περιγραφή του δημοσιογράφου Γ.Π.Παρασκευόπουλου , πήραμε , αγαπημένοι μου φίλοι μια εικόνα του πως ήταν το Λιδορίκι την εποχή εκείνη . Βέβαια , θα δημοσιεύσουμε  και κείμενα περιηγητών , φιλελλήνων κυρίως , που περιόδευσαν στην πατρίδα μας την εποχή εκείνη .
        Κώστας  Ευθ. Καψάλης - Λιδορίκι

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

ΠΑΝΔΩΡΙΚΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ !!

26.11.10

 

* Γράφει ο Κώστας Καψάλης

 

Η Πρωτοχρονιά αδέρφια πλησιάζει , τα γεννητούρια του καινούριου Δήμου της Δωρίδας μας , είναι πιά..γεγονός , όπως γεγονός είναι και η ύπαρξη χιλίων...μυρίων προβλημάτων και δυσκολιών .

 

Είναι ..νωπές ακόμα , οι διάφορες , δίκαιες ή ..άδικες δεν θα το κρίνουμε εδώ , αντιθέσεις και ..αντιδράσεις , που ευτυχώς διευθετήθηκαν έστω και...καθυστερημένα .

 

   Τώρα πια , δεν πρέπει να υπάρχουν πράγματα που να μας χωρίζουν , κι' αν ακόμα υπάρχουν , για το καλό ΟΛΩΝ  ΜΑΣ , πρέπει να παραμεριστούν , τώρα μόνο αυτά που μας ενώνουν θα πρέπει να υπάρχουν , αν θέλουμε να .." ανεβάσουμε " τη Δωρίδα μας και φυσικά να ανεβούμε όλοι μας ..

  Είναι γεγονός πως μετά τη δημιουργία του φράγματος και της λίμνης , η Δωρίδα είχε κοπεί στα δύο , και η επικοινωνία της Ορεινής με την παραλιακή είχε αρκετά δυσκολέψει , και μάλιστα με το Ευπάλιο και την γύρω περιοχή , ήταν σχεδόν ανύπαρκτη .

 Θυμάμαι , παλιότερα , μέχρι και τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 70 , με το Ευπάλιο είχαμε αρκετές επαφές , πολιτιστικές κυρίως , που με την πάροδο όμως του χρόνου ...έσβυσαν ..

   ΄Ποτέ όμως δεν είναι αργά , και μάλιστα τώρα που η μοίρα μας είναι , από πολλές μεριές , κοινή , θα πρέπει ν' ανασκουμπωθούμε ΌΛΟΙ  ΟΙ  ΔΩΡΙΕΙΣ , για να κερδίσουμε το στοίχημα , ποιό είναι το στοίχημα ;

Η επιβίωση και η ανάπτυξη του Δήμου Δωρίδας ,

οι εκλογές τώρα πέρασαν , ό,τι ήταν να γίνει έγινε , πρέπει μακρυά , από κομματικές διαμάχες αλλά και προσωπικές πικρίες και ..εμπάθειες , να βοηθήσουμε στο .." στέργωμα " του καινούριου Δήμου .

   Θα τολμούσαμε να προτέινουμε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ.. ΠΑΝΔΩΡΙΚΟ  ΣΥΝΕΔΡΙΟ , ΌΠΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΎΜΕ ΜΕΤΑΞΎ ΜΑΣ ,

γιατί , κακά τα ψέματα , έχουμε ...ξεχαστεί ,

ΑΛΛΑ ΚΑΙ  ΘΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΟΥΜΕ  ΑΠΟΨΕΙΣ ,

για τα τόσα πολλά προβλήματα που υπάρχουν .

 Και πρώτα-πρώτα , να μαζευτούν όλοι οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι των Δωρικών χωριών , και είναι πάρα πολλοί , αφού κάθε χωριό έχει ένα τουλάχιστον , και η Δημοτική Αρχή , και να γίνει ένας κοινός προγραμματισμός , εκδηλώσεων , ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΟΜΩΣ , και όχι....ευρω...βόρων..λαϊκίστικων πανηγυριών , που γίνονται ΣΕ  ΟΛΑ  ΣΧΕΔΟΝ  ΤΑ ΧΩΡΙΑ  ΜΑΣ , ΕΚΕΙ ΓΥΡΩ ΣΤΟ..ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ , με αποτέλεσμα το ένα χωριό να ..ανταγωνίζεται το άλλο , να γίνει ένας κεντρικός σχεδιασμός απ' το Δήμο και σε κάθε Δ.Δ να συγκροτηθεί μια επιτροπή από ανθρώπους όμως που θα γνωρίζουν ...τουλάχιστον , την έννοια της λέξης " πολιτισμός " και ..." πολιτιστική εκδήλωση " , και η οποία επιτροπή θα έχει την ευθύνη της υλοποίησης του προγράμματος .

   Το λέμε αυτό αγαπημέμοι μας φίλοι , γιατί το..όλον ..θέμα των , υποτιθεμένων , " καλοκαιρινών πολιτιστικών ..εκδηλώσεων " , δυστυχώς ..ΜΟΑΖΕΙ  ΑΠΟ  ΠΑΝΤΟΥ ..κοντολογίς , ξοδεύονται ΠΟΛΛΑ  ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ..ΜΗΔΕΝΙΚΟ  ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ , και μάλιστα σε εποχές που ο λαός μας " αναστενάζει "...


   Το σύστημα των διάφορων .." γιορτών " , του τύπου.." γιορτή " τραχανόπιτας , κολοκυθόπιτας , γιαουρτιού , ψιμοτυριού , φέτας , σαρδέλας , γαύρου ...κλπ. τροφίμων , ψαρικών και..γαλακτο..τυροκομικών προϊόντων , που " εφευρέθηκε " , αν δεν κάνουμε λάθος απ' την ,  ..χρόνια τώρα  αφανή , Δωρική Αδελφότητα , και μάλιστα προβάλλεται σαν...επίτευγμα , θα πρέπει να σταματήσουν να χρηματοδοτούνται απ' το Δήμο , αφού δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό , ει μη μόνον ένα , τον...ψηφοθηρικόν...

   Όσο για το.." άλλοθι " του..ευρωφαγώματος , πως τάχαμου...τάχαμου , γίνονται αυτά τα τζερτζελοπανήγυρα , ΓΙΑ  ΤΑ  ΜΑΓΑΖΙΑ , αυτό αν είναι για να'ναι , αγαπημένοι μου φίλοι , και το λέω αυτό γιατί η ίδια αντίληψη επικρατεί και στο χωριό μας , το Λιδωρίκι , βέβαια , όλοι γνωρίζουμε , και πολύ-πολύ καλά μάλιστα , τους λόγους που οι εκδηλώσεις γίνονται στην Βαθειά , η οποία μάλιστα έχει ...και δέστρες για τα  ζα , δείτε...
...λες και περιμένουμε τους..καουμπόϋδες , να ..μπουκάρουν και να δέσουν τα άλογά τους , όπως στα...SALOON του..Far  West  ..καλή ..ώρα .
   Σημάδι της " αισθητικής " των αρμοδιοϋπευθύνων , όπως φυσικά και η επόμενη φωτογραφία ..
που δίνει μια..εικόνα  της " καρεκλοπηγμένης " πλατείας , που υποτίθεται πως είναι για τους Δημότες , αλλά στην  πραγματικότητα είναι για τα..." ΜΑΓΑΖΑ " , όπως καθαρά φαίνεται ...και μας το..λένε , απόξω..απόξω..


   Ξεφύγαμε όμως απ' το θέμα  μας , αλλά καλό κάνει να λέμε και κάποιες αλήθειες , γιατί φοβάμαι πως όλα τα χωριά μας , αντιμετωπίζουν , άλλο λιγότερο , άλλο περισσότερο , τα ίδια προβλήματα ..

                 "    ΠΑΝΔΩΡΙΚΟ  ΣΥΝΕΔΡΙΟ  "

λοιπόν , αγαπημένοι μου φίλοι , και φυσικά όχι απ' τη Δωρική Αδελφότητα , που μπορεί να έλθει αν θέλει , αλλά απ' τους

 ΙΔΙΟΥΣ  ΤΟΥΣ  ΔΩΡΙΕΙΣ ,

ΑΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟΥΣ - ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ...ΑΚΑΠΈΛΩΤΟΥΣ ,

απ' τους διάφορους επιτήδειους ..το σύστημα , να περνάμε καλά..Σαββατοκύριακα στο χωριό , με πληρωμένα τα.." έξοδα " , πρέπει να κοπεί...τα ευρώπουλα είναι ..λιγοστά και βγαίνουν πολύ..πολύ  δύσκολα..
 
Θέλουμε ένα


    ΠΑΝΔΩΡΙΚΟ  ΣΥΝΕΔΡΙΟ ,
   εφ' όλης της ύλης

όπου οι απλοί Δωριέις να μπορέσουν να πουν κάποια πράγματα , βγαλμένα απ' την σκληρή καθημερινότητα , και όχι Συνέδριο ...φάντασμα , όπως το περσινό 16ο , άκουσον..άκουσον , της Δ.Α , στο Λιδορίκι , που κανένας δεν το πήρε χαμπάρι , εκτός βέβαια απ' τους οργανωτές που τους δεξιώθηκε ο Δήμος , ( μπορούσε να κάνει κι' αλλοιώς ; ) ΣΤΗ  ΒΑΘΕΙΑ ..διαβάστε παρακάτω και...βγάλτε τα συμπεράσματά σας ..

-ΛΙΔΩΡΙΚΙ, http://lidoriki.blogspot.com/ /
--------------------------------------------
*Θεωρώ εύλογη τη πρόταση του Κώστα, το απαιτούν οι περιστάσεις και η νέα Καλλικρατική τάξη πραγμάτων . Η Δωρίδα το έχει ανάγκη, ο νέος Δήμος Δωρίδας το έχει ανάγκη.Πρέπει να συντονισθούν πρώτα ΟΛΟΙ οι Εκπολιτιστικοί Σύλλογοι προς αυτή τη κατεύθυνση.

Θανάσης Παπαχαραλάμπους - Ευπάλιο - Παλιοξάρι

.